Αρχική

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Η γυναίκα των στεναγμών


Σύμβολο του σεξ και όχι μόνο
Η Μόνικα Μπελούτσι γεννήθηκε στην Città di Castello, Umbria, στην Ιταλία.
Η Monica Bellucci ξεκίνησε το μόντελινγκ  σε ηλικία 13 ετών. Μέχρι το 1989, ασχολήθηκε με αυτό. Μετά άρχισε να παίρνει μαθήματα υποκριτικής.
Έγινε ιταλικό και όχι μόνο, σύμβολο του σεξ.
Το 2004, ενώ ήταν έγκυος, φωτογραφήθηκε γυμνή για το ιταλικό περιοδικό της Vanity Fair, ως διαμαρτυρία ενάντια στους ιταλικούς νόμους, που απαγόρευαν τη δωρεά σπέρματος.
Έγινε γνωστή και δημοφιλής σε όλο τον κόσμο με τη Malèna (2000).
Η Bellucci ήταν μέχρι πρόσφατα παντρεμένη με τον Γάλλο ηθοποιό Vincent Cassel, με τον οποίο έχει εμφανιστεί σε διάφορες ταινίες και έχουν δύο κόρες. Ανακοινώθηκε επίσημα το διαζύγιό τους μετά από 14 χρόνια κοινής ζωής.
Η Μόνικα δήλωσε, ότι σέβεται  και ενδιαφέρεται για όλες τις θρησκείες και πιστεύει σε μια μυστήρια ενέργεια, αυτή  που γεμίζει τους ωκεανούς κατά τη διάρκεια των παλιρροιών, αυτή που ενώνει τη φύση και τα όντα.
Η Monica δήλωσε μπορεί να μιλήσει τέσσερις γλώσσες: Ιταλικά, Γαλλικά, Αγγλικά και αρκετά καλά τα περσικά.
Οι Έλληνες την ξεχωρίζουν και θεωρούν ότι είναι ωραία, ταλαντούχα, μαχητική, χειραφετημένη και κοσμοπολίτισσα.

Γονόρροια


Η γονόρροια ή βλεννόρροια είναι σεξουαλικώς μεταδιδόμενη λοίμωξη

Η γονόρροια, ICD-10 A54 είναι μια σεξουαλικώς μεταδιδόμενη λοίμωξη, η οποία προκαλείται από το βακτήριο Neisseria gonorrhoeae. Η Neisseria gonorrhoeae είναι διπλόκοκκος, μη κινητός χωρίς κάψα και αρνητικός κατά Gram. Ο γονόκοκκος έχει αποκλειστικό ξενιστή τον άνθρωπο.
Η μετάδοση γίνεται κατά κανόνα με την συνουσία και η γονοκοκκική οφθαλμία μεταδίδεται στο νεογνό από τη μητέρα που πάσχει από γονόρροια.

Ποια είναι τα αίτια
Προκαλείται από ένα βακτηρίδιο, γνωστό με την ονομασία Neisseriagonorrhοea.Το μικρόβιο βρίσκεται συνήθως στην ουρήθρα, τον τράχηλο, το ορθό, τον φάρυγγα, και τους επιπεφυκότες.
Οι γυναίκες σπάνια εμφανίζουν συμπτώματα ουρηθρίτιδας, ενώ συνήθως δεν αντιλαμβάνονται καν την φλεγμονή.
Μπορεί να εμφανίζουν αυξημένα πυώδη κολπικά υγρά και συμπτώματα τραχηλίτιδας, δηλαδή (έκκριμα από τον τράχηλο), ευαισθησία και μικροαιμορραγίες. Η προσβολή των βαρθολινείων αδένων είναι συχνή και η απόφραξη του εκφορητικού πόρου συντελεί στην παραγωγή αποστημάτων. Σε μεγάλο ποσοστό, η νόσος επεκτείνεται στο ενδομήτριο, στις σάλπιγγες, στις ωοθήκες και το περιτόναιο της ελάσσονος πυέλου, αλλά και μπορεί να συμβεί γονοκοκκική περιηπατήτιδα.
Γονοκοκκική λοίμωξη ορθού μπορεί να συμβεί και στα δύο φύλλα.
Οι άνδρες κατά κύριο λόγο παρουσιάζουν άφθονο ουρηθρικό πυώδες ή βλεννοπυώδες έκκριμα και δυσουρικά (πόνος κατά την ούρηση) ενοχλήματα. Άνδρες κάτω τον 40 ετών μπορεί να παρουσιάσουν οξεία ορχεοεπιδιδυμίτιδα. Η επώαση είναι 3-5 ημέρες. Μπορεί να προκληθούν στενώματα της ουρήθρας.
Μπορεί να προκαλέσει και μεταναστευτική πολυαρθραλγία των μεγάλων αρθρώσεων με αλλοιώσεις δερματικές ή πυώδη αρθρίτιδα στο γόνατο, βακτηριαιμία με ενδοκαρδίτιδα και οφθαλμία νεογνών από μητέρες που πάσχουν από γονοκοκκική λοίμωξη των γεννητικών οργάνων.

Είναι πιθανότερο να προσβληθείτε από την ασθένεια αν:
  • Έχετε πολλαπλούς σεξουαλικούς συντρόφους
  • Έχετε έναν σύντροφο με ιστορικό οποιουδήποτε αφροδίσιου νοσήματος
  • Δεν χρησιμοποιείτε προφυλακτικό κατά την ερωτική πράξη
  • Είστε άντρας που έχει σεξουαλική επαφή με άλλον άντρα
  • Είστε ναρκομανής

Συμπτώματα
Αυτοί που έχουν προσβληθεί από βλεννόρροια παρουσιάζουν τα ακόλουθα
Στις γυναίκες: 
Συνήθως, συχνή επώδυνος ούρηση, πόνος στην κοιλιά, κιτρινοπράσινη έκκριση από τον κόλπο, πρήξιμο ή ευαισθησία του αιδοίου, και ακόμη πόνοι στις αρθρώσεις.

Στους άνδρες:
Μια πυώδης έκκριση από την ουρήθρα ή πόνος στην ούρηση. Από τους άνδρες 10% και στις γυναίκες 8% με γονόρροια δεν έχουν κανένα σύμπτωμα. Εάν εμφανιστούν συμπτώματα, αυτά εμφανίζονται στους άνδρες από 1-14 μέρες και στις γυναίκες μέσα σε 10 μέρες.


Θεραπεία
Η θεραπεία της γονόρροιας είναι επιτακτική καθώς εάν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως μπορεί να οδηγήσει σε πιο σοβαρά προβλήματα, όπως προστατίτιδα  και επιδιδυμίτιδα στους άνδρες και σαλπιγγίτιδα, κολπίτιδα στις γυναίκες. Οι έγκυες γυναίκες χωρίς θεραπεία γονόρροιας δύναται να μεταδώσουν το μικρόβιο στο παιδί τους με τη μορφή γονοκοκκικής  οφθαλμίτιδας.
Η συνιστώμενη θεραπεία γονόρροιας είναι η λήψη αντιβιοτικών, όπως πενικιλίνη, κεφαλοσπορίνες και ερυθρομυκίνη. Μετά το πέρας της θεραπείας ο ασθενής πρέπει να επανεξεταστεί ώστε να επιβεβαιωθεί η εξάλειψη του μικροβίου. 
Προσοχή: Αν έχετε προσβληθεί από γονόρροια, θα πρέπει να ζητήσετε να εξεταστείτε και για άλλα αφροδίσια νοσήματα, όπως τα χλαμύδια, η σύφιλη και το AIDS. Θα πρέπει επίσης να κάνετε το εμβόλιο για την ηπατίτιδα Β.
www.emedi.gr

Γνωμάτευση για οξυγονοθεραπεία



Γνωμάτευση για οξυγονοθεραπεία

Η γνωμάτευση για την οξυγονοθεραπεία  

                                                                                                                             
                                                                                                                                                             ΑΔΑ:Β4ΘΕΟΞ7Μ-Λ54
ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ ΟΞΥΓΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΟΠΥΥ
ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΑΣΘΕΝΗ:
ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΗΤΡΩΟΥ:                                          ΑΜΚΑ:
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ:
ΔΙΑΓΝΩΣΗ:
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ:
Βάσει των αποτελεσμάτων
της εξέτασης αερίων αρτηριακού αίματος (pCO2=.........mmHg, ph=..........,
Διττανθρακικά HCO3- =...........mmol/L, Περίσσεια βάσης BE=.......... mmol/L
της οξυμετρίας σε ηρεμία (O2Sat=..........%)
της οξυμετρίας σε βάδιση (O2Sat=..........%)
της νυχτερινής οξυμετρίας (O2Sat=..........%)
και των συνοδών νοσημάτων/επιβαρυντικών παραγόντων:
1. .................................................................................................................................................
2...................................................................................................................................................
3...................................................................................................................................................
Ο αναφερόμενος ασθενής έχει ανάγκη κατ' οίκον οξυγονοθεραπείας με ηλεκτρικό συμπυκνωτή ή με φιάλη οξυγόνου.............................................................................................
επί........................ώρες/ημέρα, με ροή.................................λίτρα/λεπτό
Προτεινόμενος χρόνος οξυγονοθεραπείας: από......./....../20...., έως....../...../20.....
και επανεξέταση.
Ο Ιατρός                                                                                       Ο Ελεγκτής Ονοματεπώνυμο-Σφραγίδα                                                    Ονοματεπώνυμο-Σφραγίδα


                                 

Βρογχοπνευμονική δυσπλασία


Η βρογχοπνευμονική δυσπλασία παρατηρείται στα πρόωρα νεογνά
Η βρογχοπνευμονική δυσπλασία, ICD-10, P27.1, είναι η πιο συχνή από τις επιπλοκές που εμφανίζονται στα πρόωρα νεογνά. Πρόκειται για τη χρόνια νόσο του πνεύμονα που εμφανίζεται συνήθως μετά από το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των πολύ μικρών σε βάρος νεογνών.

Αίτια
Η αιτιολογία της δεν είναι σαφής όμως ορισμένοι παράγοντες συμβάλλουν στην ανάπτυξή της.
1.Προωρότης
2.Αερισμός με θετική πίεση του αναπνευστήρα. Ο μηχανικός αερισμός με υψηλές πιέσεις προκαλεί τραυματισμόα από πίεση.
3.Παρατεταμένη έκθεση σε οξυγόνο σε συγκεντρώσεις > από 40& από το σχηματισμό υπεροξειδίων H202 και ελευθέρων ριζών που διασπούν τα λιπίδια των κυτταρικών μεμβρανών.
4.Παρατεταμένη χρήση ενδοτραχειακών σωλήνων.
5.Πνευμονικό οίδημα (λόγω ανοικτού βοτάλλειου πόρου,υπερενυδάτωση,καθυστερημένη διούρηση)
6.Πνευμονική διαφυγή αέρα (σε διάμεσο εμφύσημα, πνευμοθώρακας).

Ποιά είναι η κλινική εικόνα της βρογχοπνευμονικής δυσπλασίας
Τα περισσότερα από τα πρόωρα νεογνά που αναπτύσσουν βρογχοπνευμονική δυσπλασία παρουσιάζουν αρχικά σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ή πνευμονία, που οδηγεί σε αναπνευστική ανεπάρκεια και υποβάλλονται σε μηχανικό αερισμό για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα. Αρχικά τα νεογνά αυτά εμφανίζουν ήπια πνευμονοπάθεια που αντιμετωπίζεται με αερισμό με χαμηλές πιέσεις και χαμηλή συγκέντρωση οξυγόνου. Συχνά, ακολουθεί μια περίοδος βελτίωσης αλλά τελικά, μετά από εβδομάδες, η κλινική τους εικόνα αρχίζει να επιδεινώνεται, αυξάνονται οι απαιτήσεις σε οξυγόνο, εμφανίζονται σημεία αναπνευστικής ανεπάρκειας και τελικά αναπτύσσεται ΒΠΔ.
Η ανάγκη συνεχούς χορήγησης οξυγόνου, η υπερκαπνία η ανατιρροπιστική μεταβολική αλκάλωση, η πνευμονική υπέρταση και η δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια είναι οι χαρακτηριστικές κλινικές εκδηλώσεις της βρογχοπνευμονικής δυσπλασίας. Επίσης, παρατηρείται  αύξηση της αντίστασης των αεροφότων οδών και στένωση των βρόγχων. Η εισολκή του θώρακα προκαλεί αρνητική πίεση στο διάμεσο χώρο και έτσι συλλογή υγρού στο διάμεσο ιστό. Η δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια απιατεί περιορισμό υγρών και διουρητικά
Μακροπρόθεσμα, τα παιδιά που ανέπτυξαν βρογχοπνευμονική δυσπλασία μπορεί να εμφανίσουν προοδευτική αναπνευστική ανεπάρκεια, υπέρταση, επεισόδια υποξαιμίας κατά τη διάρκεια του ύπνου ή της σίτισης και ευπάθεια σε λοιμώξεις.

Διάγνωση
Η ακτινολογική εικόνα αρχικά δείχνει σκίαση του πνευμονικού πεδίου και μετά κύστεις με περιοχές διάτασης και ατελεκτασίας που δείνουν στον πνεύμονα σπογγοειδή εμφάνιση.
Η ιστολογική εικόνα ανακαλύπτει διάμεσο οίδημα, ατελεκτασία, μετάπλαση του βλεννογόνου, διάμεση ίνωση, νεκρωτική αποφρακτική βρογχιολίτιδα και διάταση κυψελίδων.

Θεραπεία-Πρόληψη
  • Κάθε μητέρα που διατρέχει κίνδυνο πρόωρου τοκετού πρέπει να λάβει στεροειδή, ενώ είναι επιβεβλημένος ο έλεγχος για πιθανή παρουσία χοριοαμνιονίτιδος και η αντιμετώπισή της με αντιμικροβιακούς παράγοντες.
  • Η χορήγηση εξωγενούς επιφανειοδραστικού παράγοντα είναι επιβεβλημένη, σε κάθε νεογνό με βάρος μικρότερο από 1.500g, που διασωληνώνεται ή παρουσιάζει αναπνευστικό πρόβλημα σε λιγότερο από 2 ώρες από τη γέννησή του.
  • Η μηχανική υποστήριξη της αναπνοής πρέπει να δοθεί με τις μικρότερες δυνατές πιέσεις που απαιτούνται για επαρκή οξυγόνωση, χαμηλότερη  PaO2 (50mmHg και υψηλότερη paCO2 (50-75mmHg).
  • Πρέπει να περιοριστεί η χορήγηση υγρών, να απαγορευτεί η χορήγηση κολλοειδών διαλυμάτων bolus και να ξεκινήσει νωρίς η διατροφή του νεογνού, παρεντερική και από του στόματος.
  • Τα διουρητικά και τα εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά χρησιμοποιούνται θεραπευτικά, γιατί βελτιώνουν τη μηχανική των πνευμόνων.
  • Η θεραπεία με δεξαμεθαζόνη μειώνει τη φλεγμονή και υποβοηθάει τη βαθμιαία διακοπή του μηχανικού αερισμού.
  • Για να αποφευχθείη υπογλωττιδική στένωση γίνεται τραχειοστομία.

Επιπλοκές
Οι μακροχρόνιες επιπλοκές των παιδιών που στη νεογνική περίοδο παρουσίασαν ΒΠΔ, καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα, κυρίως, όμως, αφορούν στο αναπνευστικό και στο κυκλοφορικό σύστημα και πρέπει να αντιμετωπίζονται κατά περίπτωση.
Το σίγουρο είναι ότι τα παιδιά αυτά χρήζουν ειδικής παρακολούθησης, που αρχίζει από το σπίτι με την εγρήγορση του οικείου περιβάλλοντος, για αποφυγή παραγόντων κινδύνου, για παράδειγμα προφύλαξη από λοιμώξεις του αναπνευστικού, παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης κ.ά. και συνεχίζει σε οργανωμένα ιατρικά κέντρα με συστηματική παρακολούθηση, τουλάχιστον στα πρώτα χρόνια της ζωής.
Η μακροχρόνια παρακολούθηση των πολύ πρόωρων νεογνών που αναπτύσσουν τη "νέα μορφή" ΒΠΔ θα επιτρέψει την αλλαγή στη στρατηγική αντιμετώπισης και θεραπείας, ώστε να μπορέσουν τα παιδιά αυτά να απολαύσουν μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
www.emedi.gr

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

Bλεφαρόπτωση


Όταν τα βλέφαρα βρίσκονται χαμηλά
Η βλεφαρόπτωση, ICD-10 H02.4, Q10.0 είναι μια παθολογική κατάσταση κατά την οποία, το ένα ή και τα δύο βλέφαρα, βρίσκονται πιο χαμηλά από την σωστή τους θέση, κάποιες φορές περιορίζοντας την όραση. Μπορεί να είναι εκ γενετής ή επίκτητη.

 Αίτια
 Οι αιτίες μπορούν να είναι πολλές, νευρολογικές, μυϊκές, μετατραυματικές, μηχανικές ή και ηλικιακές. Ανάλογα με την αιτία και το εύρος της πτώσης, υπάρχουν πολλές μέθοδοι για την αντιμετώπιση της. 

Διάγνωση
Για να γίνει ακριβής διάγνωση, απαραίτητο είναι το ακριβές και λεπτομερές ιστορικό
·                 Χρόνος εμφάνισης και προόδος
·                 Οικογενειακό ιστορικό
·                 Τραύμα
Και η σωστή κλινική εξέταση
·                 Μέτρηση της βλεφαρόπτωσης σε χιλιοστά (mm)
·                 Λειτουργία ανελκτήρα μυός (φυσιολογικές τιμές  12 – 15 mm)
·                 Κούραση βλεφάρου (όταν κοιτά επάνω, σε μυασθένια)
·                 Jaw – winking φαινόμενο (κίνηση της σiαγώνας στην αντίθετη πλευρά, διορθώνει τη βλεφαρόπτωση)
·                 Φαινόμενο Bell

Αντιμετώπιση
Είναι σημαντική η αξιολόγηση των αιτιών της βλεφαρόπτωσης.
Εάν διαπιστωθεί νευρογενής αιτία, χρειάζεται θεραπεία και υπο συνεχή νευρολογική παρακολούθηση και ακολούθως γίνεται χειρουργική διόρθωση.
Οι περισσότερες περιπτώσεις βλεφαρόπτωσης διορθώνονται χειρουργικά. Πρόκειται για μία λεπτή επέμβαση που έχει πολύ καλό αποτέλεσμα στα χέρια έμπειρου πλαστικού χειρουργού.

H απονευρωτική και συγγενής βλεφαρόπτωση μπορεί να απαιτούν χειρουργική διόρθωση, εάν αρκετά σοβαρές ώστε να επηρεάσουν την όραση ή αν πρόκειται για αισθητικούς λόγους. Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο της πτώσης και γίνεται συνήθως από ένα Πλαστικό και Επανορθωτικό χειρουργό ή έναν οφθαλμίατρο που ειδικεύεται σε ασθένειες και προβλήματα του βλεφάρου.

Χειρουργικές διαδικασίες:
1.    ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΒΛΕΦΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ: Κατά τη διάρκεια αυτής της επέμβασης, ο πλαστικός χειρουργός κάνει μία τομή στο άνω βλέφαρο, στο σημείο ακριβώς που διπλώνει και από εκεί αφαιρεί την περίσσια του δέρματος. Κατόπιν εισχωρεί βαθύτερα για να αφαιρέσει την περίσσια του λίπους. Στο κάτω βλέφαρο, η τομή γίνεται ακριβώς κάτω από τις βλεφαρίδες και κατόπιν, αφού αποκολληθεί το δέρμα μαζί με το μυ, αφαιρούνται οι σακούλες, οι οποίες είναι τμήματα λίπους. Αφού αφαιρεθεί η περίσσια του δέρματος και στο κάτω βλέφαρο, γίνεται συρραφή. Όταν επουλωθούν οι τομές, τα σημάδια που μένουν είναι εξαιρετικά δυσδιάκριτα και πολλές φορές θα έλεγε κανείς, αόρατα. Αυτό συμβαίνει διότι το δέρμα των βλεφάρων έχει πολύ καλή επούλωση. Τα ράμματα αφαιρούνται συνήθως μετά από 4-5 ημέρες.

2.    TRANS CONJUNCTIVAL ΒΛΕΦΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ: Αυτή αφορά στο κάτω βλέφαρο, όπου ο πλαστικός χειρουργός δεν κάνει εξωτερική τομή, αλλά αφαιρεί ή να τοποθετεί σε σωστότερη θέση το λίπος από το μέσα μέρος του βλεφάρου, αυτό δηλαδή που έρχεται σε επαφή με το μάτι. Οι τομές φυσικά εκεί είναι αόρατες. Το είδος αυτής της βλεφαροπλαστικής αφορά κυρίως άτομα που έχουν σακούλες, αλλά χωρίς ιδιαίτερη χαλάρωση στο δέρμα του βλεφάρου.
3.    ΒΛΕΦΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΜΕ LASER: Ο πλαστικός χειρουργός ξεκινάει κάνοντας την trans conjunctival βλεφαροπλαστική, όπως περιγράφεται παραπάνω και μετά το τέλος της διαδικασίας αυτής κάνει λείανση με laser στο δέρμα του κάτω βλεφάρου. Το δέρμα εκτός του ότι λειαίνεται από τις λεπτές ρυτίδες, κάνει και ένα βαθμό σύσφιξης, οπότε εάν υπάρχει ένας μικρός βαθμός χαλάρωσης, διορθώνεται. Σίγουρα δεν απευθύνεται σε άτομα που έχουν μεγάλο βαθμό χαλάρωσης.
4.    ΒΛΕΦΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΜΕ ΚΑΝΘΟΠΛΑΣΙΚΗ H ΚΑΝΘΟΠΗΞΙΑ: Η διαδικασία αυτή, εκτός του ότι βοηθάει στη διόρθωση της γήρανσης των βλεφάρων, βοηθάει και στην αλλαγή του σχήματος των ματιών. Όταν λέμε κανθοπηξία, εννοούμε τη στήριξη της έξω γωνίας του ματιού. Αυτή χρησιμεύει όταν το κάτω βλέφαρο τείνει να χαλαρώσει τόσο ώστε να φαίνεται το λευκό του ματιού κάτω από την κόρη. Σε αυτή την περίπτωση, ο πλαστικός χειρουργός τοποθετεί ράμμα στη γωνία του ματιού, το οποίο το στηρίζει σε κάποιο σταθερό σημείο, που συνήθως είναι το οστό. Με τον όρο κανθοπλαστική εννοούμε την αλλαγή θέσης της έξω γωνίας του ματιού. Κυρίως χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις που η γωνία είναι σε αρκετά χαμηλή θέση, ώστε τα μάτια φαίνονται λυπημένα. Γενικά, αισθητικά ωραία θεωρούνται τα μάτια, όταν η έξω γωνία είναι πιο ψηλά από την έσω γωνία. Όταν κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, δηλαδή όταν η έξω γωνία είναι πιο χαμηλά από την έσω, τότε με τη διαδικασία της κανθοπλαστικής, μπορεί να διορθωθεί, να αλλάξει δηλαδή θέση. Ο πλαστικός χειρουργός κόβει τελείως τη στήριξη της έξω γωνίας και κάνει μία νέα στήριξη σε μία υψηλότερη θέση σε σταθερό σημείο, που συνήθως και πάλι είναι το οστό.
5.    ΒΛΕΦΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΜΕ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΛΙΠΟΥΣ: Πρόκειται για μία αρκετά καινούρια τεχνική, στην οποία το λίπος από τις σακούλες δεν αφαιρείται, αλλά κατανέμεται ομοιόμορφα στην περιοχή του βλεφάρου έτσι ώστε να μην υπάρχει “άδειασμα” στην περιοχή αυτή. Το “άδειασμα”, φαίνεται άσχημο ακόμα και αν έχουν διορθωθεί οι σακούλες και η χαλάρωση.

Μη χειρουργικοί τρόποι όπως η χρήση ειδικών γυαλιών  ή ειδικών σκληρών φακών επαφής για τη στήριξη του βλεφάρου.
Η Βλεφαρόπτωση που προκαλείται από μια ασθένεια, θα βελτιωθεί αν η ασθένεια αντιμετωπιστεί με επιτυχία.

Για καλύτερα αισθητικά αποτελέσματα η βλεφαροπλαστική μπορεί να συνδυαστεί άριστα με διάφορες άλλες θεραπείες όπως ανανέωση του προσώπου ένεση βοτουλινικής τοξίνης (Botox) και εμφυτεύματα υαλουρονικού οξέος (hyaluronic acid derma fillers), καθώς και με άλλες μείζονες πλαστικές χειρουργικές επεμβάσεις (face lift, brow lift).
www.emedi.gr

Bιταμίνη Α




Bιταμίνη Α  
Η βιταμίνη Α ή ρετινόλη
Η βιταμίνη Α είναι μια βιταμίνη που απαιτείται από τον αμφιβληστροειδή χιτώνα του οφθαλμού, υπό την μορφή ενός συγκεκριμένου μεταβολίτη, που είναι απαραίτητος τόσο για την όραση στο χαμηλό φως όσο και για την έγχρωμη όραση. Η Βιταμίνη Α στην οξειδωμένη μορφή της ρετινόλης το ρετινοϊκό οξύ, είναι ένας αυξητικός παράγοντας για τα επιθηλιακά και άλλα κύτταρα.
Σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης, η κύρια μορφή της βιταμίνης Α είναι ένας εστέρας, κυρίως το παλμιτικό ρετινύλιο, το οποίο μετατρέπεται σε ρετινόλη (χημικώς μία αλκοόλη) στο λεπτό έντερο. Το (ρετινοϊκό οξύ), είναι ένας μεταβολίτης που μπορεί να συντεθεί από βιταμίνη Α, έχει μόνο μερική δραστικότητα βιταμίνης Α, και δεν λειτουργεί στον αμφιβληστροειδή, όπως η ρετινόλη.
Όλες οι μορφές της βιταμίνης Α
Η βιταμίνη Α έχει δύο κύριες μορφές στα τρόφιμα:
Ρετινόλη, η μορφή της βιταμίνης Α που απορροφάται από ζωικές πηγές τροφίμων που είναι μία κίτρινη λιποδιαλυτή ουσία.
Καροτένια (άλφα-καροτένιο, βήτα-καροτίνη, γ-καροτίνη, βήτα-κρυπτοξανθίνη). Καθώς ορισμένα καροτενοειδή μπορούν να μετατραπούν σε βιταμίνη Α, έχουν γίνει προσπάθειες να προσδιοριστεί πόσα από αυτά στη δίαιτα είναι ισοδύναμα με μια συγκεκριμένη ποσότητα ρετινόλης. Η ρετινόλης ισοδύναμη δραστηριότητα  αντιστοιχεί σε 1 μg ρετινόλη, 2 μg β-καροτίνης σε έλαιο, 12 μg βήτα-καροτίνη από τη διατροφή, ή 24 μg των τριών άλλων προβιταμίνης-Α καροτενοειδών.
Επειδή η μετατροπή της ρετινόλης από προβιταμίνη με τα καροτενοειδή στο ανθρώπινο σώμα  ρυθμίζεται από την ποσότητα της ρετινόλης που είναι διαθέσιμη στο σώμα, οι μετατροπές γίνονται μόνο για τους ανθρώπους με ανεπάρκεια βιταμίνης Α. Η απορρόφηση των προβιταμινών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποσότητα των λιπιδίων που προσλαμβάνονται με την προβιταμίνη. Τα λιπίδια αυξάνουν την πρόσληψη της προβιταμίνης.
Το συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από τη νεώτερη έρευνα είναι ότι τα φρούτα και τα λαχανικά μπορεί να μην είναι τόσο χρήσιμα για την λήψη βιταμίνης Α. Αυτό είναι σημαντικό για τους χορτοφάγους, όπου η τύφλωση τη νύχτα είναι συχνή.


Συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη

Ηλικιακή
ομάδα
RDA Μονάδες
πρόσληψης
μg/ημέρα
Ανώτατο
όριο
μg/ημέρα
Βρέφη 0–6 μηνών
7–12 μηνών

400
500

600
600
Παιδιά 1–3 ετών
4–8 ετών

300
400

600
900
Άνδρες 9–13 ετών
14–18 ετών
19 – >70 ετών

600
900
900

1700
2800
3000
Γυναίκες 9–13 ετών
14–18 ετών
19 – >70 ετών

600
700
700

1700
2800
3000
Εγκυμοσύνη <19 ετών
19 – >50 ετών

750
770

2800
3000
Θηλασμός <19 ετών
19 – >50 ετών

1200
1300

2800
3000


Πηγές βιταμίνης Α
Η βιταμίνη Α βρίσκεται φυσικά σε πολλά τρόφιμα:

  • συκώτι (μοσχάρι, χοιρινό, κοτόπουλο, γαλοπούλα, ψάρι) (6500 μg 722%)
  • μουρουνέλαιο, χόρτα, πικραλίδα (5588 IU 112%)
  • καρότο (835 μα 93%)
  • μπρόκολο (800 μg 89%)
  • γλυκοπατάτα (709 μα 79%)
  • βούτυρο (684 μg 76%)
  • λάχανο (681 μg 76%)
  • σπανάκι (469 μg 52%)
  • κολοκύθα (400 μg 41%)
  • λάχανο (333 μg 37%)
  • τυρί Cheddar (265 μg 29%)
  • πεπόνι (169 μg 19%)
  • αυγό (140 μg 16%)
  • βερίκοκο (96 μg 11%)
  • παπάγια (55 μg 6%)
  • μάνγκο (38 μg 4%)
  • μπιζέλι (38 μg 4%)
  • μπρόκολο (31 μg 3%)
  • γάλα (28 μg 3%)
  • ανά 100 γραμμάρια του τροφίμου.
  • Μετατροπή της καροτίνης σε ρετινόλη ποικίλλει από άτομο σε άτομο και η βιοδιαθεσιμότητα της καροτίνης σε τρόφιμα ποικίλλει.


Μεταβολικές λειτουργίες
Η βιταμίνη Α παίζει λαμβάνει μέρος σε λειτουργίες σε όλο το σώμα, όπως:

  • Όραση
  • Μεταγραφή γονιδίων
  • Λειτουργία Ανοσοποιητικού
  • Εμβρυϊκή ανάπτυξη και αναπαραγωγή
  • Μεταβολισμό των οστών
  • Αιμοποίηση
  • Διαταραχές του δέρματος και κυτταρική υγεία
  • Αντιοξειδωτική δράση


Όραση
Ο ρόλος της βιταμίνης Α στην όραση σχετίζεται συγκεκριμένα με τη μορφή του αμφιβληστροειδούς. Μέσα στο μάτι,  είναι συνδεδεμένο με ροδοψίνη (ράβδοι) και ιωδοψίνη (κώνοι). Καθώς το φως εισέρχεται στο μάτι, η 11-cis μορφή ισομερίζεται προς την all-"trans" μορφή. Η all-«trans» μορφή διίσταται από την οψίνη. Αυτός ο ισομερισμός επάγει ένα νευρικό σήμα κατά μήκος του οπτικού νεύρου στο οπτικό κέντρο του εγκεφάλου. Μετά το διαχωρισμό από την οψίνη, η all-"trans"-μορφή ανακυκλώνεται και μετατρέπεται ξανά σε 11 - "cis"-μορφή με μια σειρά από ενζυματικές αντιδράσεις. Επιπλέον, ορισμένες από τiς all-«trans» μορφές αμφιβληστροειδούς μπορεί να μετατρέπονται σε all-"trans" μορφή ρετινόλης και στη συνέχεια να μεταφέρονται με μια δεσμευτική πρωτεΐνη της ρετινόλης (IRBP) στα επιθηλιακά κύτταρα χρωστικής. Περαιτέρω εστεροποίηση  επιτρέπει την αποθήκευση της all-trans-ρετινόλης μέσα στα επιθηλιακά κύτταρα για να επαναχρησιμοποιηθe;i όταν χρειάζεται. Το τελικό στάδιο είναι η μετατροπή της 11-cis σε οψίνη για  να μεταρρυθμίσουν την ροδοψίνη στον αμφιβληστροειδή. Η ροδοψίνη βοηθάει στην όραση σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού (αντίθεση), καθώς και για τη νυχτερινή όραση. Γι' αυτόν τον λόγο μια ανεπάρκεια σε βιταμίνη Α θα αναστείλλει την μετατροπή της ροδοψίνης και θα οδηγήσει σε ένα από τα πρώτα συμπτώματα, που είναι η τύφλωση τη νύχτα.


Μεταγραφή γονιδίων
Η βιταμίνη Α, με τη μορφή ρετινοϊκού οξέος, παίζει ένα σημαντικό ρόλο στη μεταγραφή των γονιδίων. Μόλις η ρετινόλη έχει ληφθεί από ένα κύτταρο, μπορεί να οξειδωθεί σε ρετινοϊκό οξύ. Η φυσιολογική μορφή του ρετινοϊκού οξέος (all-trans-ρετινοϊκό οξύ), ρυθμίζει τη μεταγραφή του γονιδίου με σύνδεση προς τους υποδοχείς ρετινοϊκού στον πυρήνα -υποδοχείς οξέος (RAR)-που δεσμεύονται με το DNA ως ετεροδιμερή με τους υποδοχείς ρητινοειδούς "Χ" (RXR). Οι RAR και RXR πρέπει διμερίζονται πριν να μπορέσουν να συνδεθούν με το DNA. Οι RAR θα σχηματίσουν ένα ετεροδιμερές με τον RXR (RAR-RXR), αλλά δεν σχηματίζουν εύκολα ένα ομοδιμερές (RAR-RAR). Οι RXR, από την άλλη πλευρά, μπορούν να σχηματίσουν ένα ομοδιμερές (RXR-RXR) και θα σχηματίσουν ετεροδιμερή με πολλούς άλλους πυρηνικούς υποδοχείς, ρυθμίζοντας προς τα επάνω ή προς τα κάτω την έκφραση των γονιδίων-στόχων.


Δερματολογία
Η βιταμίνη Α, και πιο συγκεκριμένα, το ρετινοϊκό οξύ, φαίνεται να διατηρεί την κανονική υγεία του δέρματος με την ενεργοποίηση και τη διαφοροποίηση των γονιδίων των κερατινοκυττάρων (ανώριμα κύτταρα του δέρματος) σε ώριμα επιδερμικά κύτταρα.
Για τη θεραπεία της ακμής, το πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο ρετινοειδές είναι το 13-cis ρετινοϊκό οξύ (ισοτρετινοΐνη). Μειώνει το μέγεθος και την έκκριση των σμηγματογόνων αδένων. Αν και είναι γνωστό ότι 40 mg της ισοτρετινοΐνης είναι  ισοδύναμα με 10 mg του ΑΤΡΑ - ο μηχανισμός της δράσης του φαρμάκου (Accutane) παραμένει άγνωστow και είναι ένα θέμα διαμάχης. Η ισοτρετινοΐνη μειώνει τον αριθμό βακτηρίων τόσο στους αγωγούς όσο και στην επιφάνεια του δέρματος. Αυτό πιστεύεται ότι είναι αποτέλεσμα της μείωσης σμήγματος, που είναι μία πηγή θρεπτικών ουσιών για τα βακτηρίδια. Η ισοτρετινοΐνη μειώνει τη φλεγμονή μέσω αναστολής της χημειοτακτικής απόκρισης των μονοκυττάρων και ουδετερόφιλων. Η ισοτρετινοΐνη  αναδιαμορφώνει τους σμηγματογόνους αδένες, προκαλώντας αλλαγές στην έκφραση γονιδίων που επάγουν εκλεκτικά την απόπτωση. Η ισοτρετινοΐνη είναι τερατογόνος με πολλές  παρενέργειες και η χρήση του απαιτεί ιατρική επίβλεψη.


Συμπληρώματα ρετινοϊκού οξέος
Αναστρέφουν τον νανισμό από ανεπάρκεια βιταμίνης Α, καθώς και τα πρώιμα στάδια της ξηροφθαλμίας.


Η ανεπάρκεια βιταμίνης Α
Η ανεπάρκεια βιταμίνης Α εκτιμάται ότι πλήττει περίπου το ένα τρίτο των παιδιών κάτω των πέντε ετών σε όλο τον κόσμο.
Ανεπάρκεια βιταμίνης Α μπορεί να συμβεί είτε ως πρωτογενής είτε ως δευτερογενής ανεπάρκεια.
Μια πρωτογενής ανεπάρκεια βιταμίνης Α εμφανίζεται μεταξύ των παιδιών και των ενηλίκων που δεν καταναλώνουν επαρκή πρόσληψη της προβιταμίνης Α (καροτινοειδή από τα φρούτα και τα λαχανικά) ή προσχηματισμένη βιταμίνη Α από τα ζωικά και γαλακτοκομικά προϊόντα. Ο πρώιμος απογαλακτισμός από το μητρικό γάλα μπορεί, επίσης, να αυξήσει τον κίνδυνο της έλλειψης βιταμίνης Α.
Η δευτερογενής ανεπάρκεια βιταμίνης Α συνδέεται με την χρόνια δυσαπορρόφηση των λιπιδίων, τη μειωμένη παραγωγή χολής και την απελευθέρωση, και χρόνια έκθεση σε οξειδωτικά, όπως ο καπνός του τσιγάρου, και ο χρόνιος αλκοολισμός. Η βιταμίνη Α είναι μια λιποδιαλυτή βιταμίνη και εξαρτάται από την μικυλλιακή διαλυτοποίηση στο λεπτό έντερο, γεγονός που οδηγεί σε κακή χρήση της βιταμίνης Α από δίαιτες χαμηλού λίπους. Η έλλειψη ψευδαργύρου μπορεί, επίσης, να επηρεάσει την απορρόφηση, μεταφορά και το μεταβολισμό της βιταμίνης Α, επειδή είναι απαραίτητος για τη σύνθεση της βιταμίνης Α ως πρωτεϊνη μεταφοράς και ως συμπαράγοντας στην μετατροπή της ρετινόλης του αμφιβληστροειδούς. Σε υποσιτισμένους πληθυσμούς, η χαμηλή πρόσληψη της βιταμίνης Α και ψευδάργυρου θα αυξήσουν τη σοβαρότητα της ανεπάρκειας της βιταμίνης Α. Μια άλλη μελέτη έδειξε  σημαντική μείωση της νοσηρότητας της ελονοσίας με συνδυασμένη βιταμίνη Α και συμπληρώματα ψευδαργύρου στο μικρά παιδιά. 
Μία από τα πρώτες και ειδικές εκδηλώσεις της ανεπάρκειας της βιταμίνης Α είναι μειωμένη όραση, ιδιαίτερα σε συνθήκες μειωμένου φωτός - τύφλωση νύχτα και ξηροφθαλμία. Πρώτον, υπάρχει ξηρότητα του επιπεφυκότα, των δακρυϊκών αδένων και της βλέννας που εκκρίνει το επιθήλιο το οποίο αντικαθίσταται από ένα κερατινοποιημένο επιθήλιο. Έτσι δημιοργούνται αδιαφανές πλάκες (κηλίδες Bitot) και, τελικά, διάβρωση της τραχιάς επιφάνειας του κερατοειδούς με μαλάκωμα και  καταστροφή του κερατοειδούς (κερατομαλακία) και ολική τύφλωση. Επίσης, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος λοιμώξεων του αυτιού, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος), υπερκεράτωση (λευκά κομμάτια σε θύλακες των τριχών), κεράτωση και πλακώδη μεταπλασία του επιθηλίου στις διόδους του ανώτερου αναπνευστικού και της ουροδόχου κύστης σε κερατινοποιημένο επιθήλιο. Η ανεπάρκεια σε βιταμίνη Α οδηγεί και σε υποπλασία της αδαμαντίνης.
Επαρκής, αλλά όχι υπερβολική βιταμίνη Α, είναι ιδιαίτερα σημαντική και για τις έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες για τη φυσιολογική ανάπτυξη του εμβρύου. Η υπερβολική βιταμίνη Α, μπορεί να προκαλέσει εκ γενετής ανωμαλίες και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να υπερβαίνεται η συνιστώμενη ημερήσια δόση.
Η χορήγηση συμπληρωμάτων βιταμίνης Α σε παιδιά κάτω των πέντε που βρίσκονται σε κίνδυνο ανεπάρκειας μειώνει τη θνησιμότητα κατά 24%.


Τοξικότητα
Υπερβιταμίνωση Α
Δεδομένου ότι η βιταμίνη Α είναι λιποδιαλυτή,  επιτρέπει στα τοξικά επίπεδα της βιταμίνης Α να συσσωρεύονται.
Σε γενικές γραμμές, η οξεία τοξικότητα συμβαίνει σε δόσεις των 25.000 IU/kg σωματικού βάρους, με χρόνια τοξικότητα με 4.000 IU/kg σωματικού βάρους ημερησίως για 6-15 μήνες. Σε άτομα με νεφρική ανεπάρκεια, 4000 IU μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές βλάβες. Επιπλέον, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να αυξήσει την τοξικότητα. Τα παιδιά μπορεί να φτάσουν σε τοξικά επίπεδα με 1.500 IU/kg σωματικού βάρους.
Η υπερβολική κατανάλωση βιταμίνης Α μπορεί να προκαλέσει ναυτία, ευερεθιστότητα, ανορεξία (μειωμένη όρεξη), έμετο, θολή όραση, πονοκεφάλους, απώλεια μαλλιών, κοιλιακό πόνο και αδυναμία, υπνηλία, και αλλαγή της νοητικής κατάστασης.
Στις χρόνιες περιπτώσεις, η απώλεια μαλλιών, το ξηρό δέρμα, η ξήρανση των βλεννογόνων, πυρετός, αϋπνία, κόπωση, απώλεια βάρους, κατάγματα οστών, αναιμία, και διάρροια μπορεί να είναι συμπτώματα που σχετίζονται με λιγότερο σοβαρή τοξικότητα. Μερικά από αυτά τα συμπτώματα είναι, επίσης, συχνά σε θεραπεία ακμής με ισοτρετινοΐνη.
Χρονίως υψηλές δόσεις της βιταμίνης Α, καθώς επίσης και φαρμακευτικές ρετινοειδών, όπως το 13-cis ρετινοϊκό οξύ, μπορεί να παράγουν το σύνδρομο του ψευδοόγκου του εγκεφάλου. Αυτό το σύνδρομο περιλαμβάνει κεφαλαλγία, θόλωση της όρασης και σύγχυση και σχετίζεται με αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση. 
Χρόνια πρόσληψη 1.500 μονάδων προσχηματισμένης βιταμίνης Α μπορεί να σχετίζεται με οστεοπόρωση και κατάγματα ισχίου.   Η αλληλεπίδραση αυτή μπορεί να προκύψει επειδή οι βιταμίνες Α και D μπορεί να ανταγωνίζονται για τον ίδιο υποδοχέα και στη συνέχεια να αλληλεπιδρούν με την παραθυρεοειδή ορμόνη, η οποία ρυθμίζει το ασβέστιο.
Τοξικές επιδράσεις της βιταμίνης Α έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει σημαντικά την ανάπτυξη των εμβρύων.
Οι θεραπευτικές δόσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ακμής έχει αποδειχθεί ότι διαταράζουν την νευρική δραστηριότητα των κυττάρων εγκεφάλου. Το έμβρυο είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στην τοξικότητα βιταμίνης Α τοξικότητα κατά την περίοδο της οργανογένεσης.  Οι καροτενοειδείς μορφές (καρότα), δεν έχουν τέτοια συμπτώματα, παρά μόνο με συμπληρώματα και χρόνιο αλκοολισμό, αλλά η υπερβολική πρόσληψη β-καροτίνης μπορεί να οδηγήσει σε καροτιναιμία, η οποία προκαλεί πορτοκαλί-κίτρινο αποχρωματισμό του δέρματος. 
Οι καπνιστές και χρόνιοι καταναλωτές οινοπνεύματος έχει παρατηρηθεί ότι έχουν αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας λόγω καρκίνου του πνεύμονα, καρκίνο του οισοφάγου, γαστρεντερικό καρκίνο και καρκίνο του παχέος εντέρου. Ηπατική βλάβη έχει βρεθεί σε ανθρώπους με μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ χρήση  υψηλής δόσης συμπληρωμάτων βιταμίνης Α και β-καροτένιου.


Η βιταμίνη Α και τα παράγωγά στην ιατρική χρήση
Το ρετινύλιο παλμιτικό έχει χρησιμοποιηθεί σε κρέμες για το δέρμα, όπου διασπάται σε ρετινόλη και φαινομενικά μεταβολίζεται σε ρετινοϊκό οξύ, το οποίο έχει ισχυρή βιολογική δραστικότητα.
Τα ρετινοειδή, (για παράδειγμα, 13-cis-ρετινοϊκό οξύ), αποτελούν μια κατηγορία χημικών ενώσεων που σχετίζονται χημικά με ρετινοϊκό οξύ, και χρησιμοποιούνται στην ιατρική για να ρυθμίζουν τις λειτουργίες γονιδίων και τη διαφοροποίηση επιθηλιακών κυττάρων.
Η φαρμακευτική χρήση μεγάλων δόσεων παράγωγων ρετινοϊκού οξέος είναι σήμερα σε χρήση για τον καρκίνο, HIV, και τη δερματολογία. Σε υψηλές δόσεις, οι παρενέργειες είναι παρόμοιες με την τοξικότητα της βιταμίνης Α. 
Βιβλιογραφία
American Cancer Society: Retinoid Therapy
wikipedia

Η βεντέτα στην Κρήτη


Υπάρχει ακόμα...
Η βεντέτα στην Κρήτη περνούσε, πολλές φορές, από γενιά σε γενιά και ήταν ένα ηφαίστειο πότε ενεργό και πότε "κοιμώμενο". Το πιο λυπηρό, αλλά και το πιο βάρβαρο ήταν ότι έψαχναν επίμονα να βρουν και να σκοτώσουν, τουλάχιστον το φονιά, γιατί αυτός φυλαγόταν και ήταν κακοσκότωτος.
Βέβαια αν σκότωναν τον ίδιο τον φονιά, τότε τα θαράπια, δηλαδή η ικανοποίηση ήταν πιο μεγάλη. Αν όμως αυτό ήταν αδύνατο, τότε σκότωναν ή το πιο δυνατό παλικάρι της εχθρικής οικογένειας ή κάποιον με μεγάλη αξία, για να προκαλέσουν έτσι περισσότερο πόνο στους αντιπάλους τους. Πάντως δεν ήταν τιμητικό ούτε για τη μνήμη του νεκρού, ούτε για εκείνους τους ίδιους που θα σκότωναν γέρο, γυναίκα ή παιδί για εκδίκηση.
Τόσο πολύ θεωρούσαν οι Κρητικοί απαραίτητο " να γίνουν τα δίκια" του ανθρώπου  που σκοτώθηκε, ώστε υπάρχουν περιπτώσεις που οι μανάδες προετοίμαζαν από μικρά τα παιδιά τους, να βάλουν σκοπό της ζωής του, να εκδικηθούν.
Παράδειγμα, η Αράδαινα μικρό αλλά γραφικό χωριό μετά την Ανώπολη. Είναι κτισμένη στα ερείπια της αρχαίας πόλης Αραδήν η οποία είχε δικό της νόμισμα. Το 183 π.X. η Αράδαινα είχε υπογράψει συνθήκη φιλίας με τον Ευμένη βασιλιά της Περγάμου Μικράς Ασίας. Τους δε πρώτους αιώνες μετά Χριστόν ήταν έδρα εκκλησιαστικής Επισκοπής.
Στην είσοδο του χωριού κατασκευάσθηκε το 1985 γέφυρα, η γέφυρα της  Αράδαινας, όπως ακούγεται, με χρήματα της οικογένειας Βαρδινογιάννη, η οποία ενώνει τις πλευρές ενός μεγάλου φαραγγιού. Εδώ οι νέοι κάνουν Bungee jumping στα 138 μέτρα βάθους του φαραγγιού.
Οι Σφακιανοί στην  επανάσταση Δασκαλογιάννη το 1770 έδωσαν μία από τις τελευταίες μάχες τους εδώ. Ο Δασκαλογιάννης είχε μεταφέρει το αρχηγείο του στον Αϊ Αστράτηγο, οι Τούρκοι ανέβηκαν από την θάλασσα και τους κύκλωσαν. O καπετάνιος των Ασφενδιωτών και υπαρχηγός της επανάστασης, Στρατής Βούρβαχης έμεινε να καθυστερήσει τους εχθρούς για να μπορέσουν να αναδιπλωθούν οι υπόλοιποι.
 <<Στο πλάι στην Αράδαινα που είν ο μεγάλος πεύκος
 έπεσε ο Μπουρμπαχοστρατής και ο Διγενής ο Πέτρος
 Εικοσιέξε Σφακιανοί και εις Μαυροβουνιώτης>>.
Το Μάρτιο του 1824 τριακόσιοι Σφακιανοί παρατάχθηκαν στο φαράγγι της Αράδαινας για να καθυστερήσουν την προέλαση των Οθωμανών και έτσι να προλάβουν τα γυναικόπαιδα να ασφαλισθούν στο φαράγγι της Σαμαριάς. Ο σκοπός των αγωνιστών πέτυχε, αλλά λίγοι από αυτούς κατάφεραν να φύγουν σώοι από την άνιση μάχη με 25000 Οθωμανούς. Εδώ στη μεγάλη επανάσταση του 1866-69 τον Ιούλιο του 1867 δόθηκε μια τρομερή μάχη με τους Τούρκους. Ανάμεσα στους νεκρούς καπετάνιους ήταν και ο Βλάχος - Δασκαλάκης ή Τσελεπής ο δεύτερος, ενώ οι Τούρκοι έχασαν τον Ρεσίτ πασά διοικητή του Κάστρου και το στρατηγό του πυροβολικού Διλαβέρ πασά.
Η λαϊκή μούσα έγραψε:
 « Ντελή μου Χουσεΐν μου ίντα τονε γραπτό σου,
 Στσ Αράδαινας το πέρασμα να βρεις το θάνατο σου »
Στο ναό του Αρχαγγέλου γινόταν το ‘‘ξακαθάρισμα‘‘. Οι ύποπτοι για ζωοκλοπή έρχονταν να ορκισθούν και να ξεκαθαρίσουν ότι δεν είχαν εμπλοκή στη κλοπή. Οι κλέφτες φοβόντουσαν τον Αι Αστράτηγο.
Από την Αράδαινα είχε καταγωγή ο Ξανθουδίδης Στέφανος (Ξανθουδάκης), ο ιδρυτής του αρχαιολογικού μουσείου Ηρακλείου.
H φθίνουσα δημογραφική πορεία του χωριού έχει ως εξής: 1821 κάτοικοι 226, 1828 κάτοικοι 143, 1961 κάτοικοι 44, και το 1991 κανένας.  Σήμερα είναι τουριστικός προορισμός και ένα τμήμα του χωριού έχει αναπαλαιωθεί, αλλά εξακολουθεί να μην κατοικείται.
Το φαράγγι της Αράδαινας καταλήγει στα Μάρμαρα, σε μια από τις ωραιότερες παραλίες στην Ελλάδα. Ο μόνος τρόπος για να την επισκεφτείς είναι διανύοντας το φαράγγι ή από τη θάλασσα!
Μάρμαρα