Αρχική

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Η γυναίκα των στεναγμών


Σύμβολο του σεξ και όχι μόνο
Η Μόνικα Μπελούτσι γεννήθηκε στην Città di Castello, Umbria, στην Ιταλία.
Η Monica Bellucci ξεκίνησε το μόντελινγκ  σε ηλικία 13 ετών. Μέχρι το 1989, ασχολήθηκε με αυτό. Μετά άρχισε να παίρνει μαθήματα υποκριτικής.
Έγινε ιταλικό και όχι μόνο, σύμβολο του σεξ.
Το 2004, ενώ ήταν έγκυος, φωτογραφήθηκε γυμνή για το ιταλικό περιοδικό της Vanity Fair, ως διαμαρτυρία ενάντια στους ιταλικούς νόμους, που απαγόρευαν τη δωρεά σπέρματος.
Έγινε γνωστή και δημοφιλής σε όλο τον κόσμο με τη Malèna (2000).
Η Bellucci ήταν μέχρι πρόσφατα παντρεμένη με τον Γάλλο ηθοποιό Vincent Cassel, με τον οποίο έχει εμφανιστεί σε διάφορες ταινίες και έχουν δύο κόρες. Ανακοινώθηκε επίσημα το διαζύγιό τους μετά από 14 χρόνια κοινής ζωής.
Η Μόνικα δήλωσε, ότι σέβεται  και ενδιαφέρεται για όλες τις θρησκείες και πιστεύει σε μια μυστήρια ενέργεια, αυτή  που γεμίζει τους ωκεανούς κατά τη διάρκεια των παλιρροιών, αυτή που ενώνει τη φύση και τα όντα.
Η Monica δήλωσε μπορεί να μιλήσει τέσσερις γλώσσες: Ιταλικά, Γαλλικά, Αγγλικά και αρκετά καλά τα περσικά.
Οι Έλληνες την ξεχωρίζουν και θεωρούν ότι είναι ωραία, ταλαντούχα, μαχητική, χειραφετημένη και κοσμοπολίτισσα.

Γονόρροια


Η γονόρροια ή βλεννόρροια είναι σεξουαλικώς μεταδιδόμενη λοίμωξη

Η γονόρροια, ICD-10 A54 είναι μια σεξουαλικώς μεταδιδόμενη λοίμωξη, η οποία προκαλείται από το βακτήριο Neisseria gonorrhoeae. Η Neisseria gonorrhoeae είναι διπλόκοκκος, μη κινητός χωρίς κάψα και αρνητικός κατά Gram. Ο γονόκοκκος έχει αποκλειστικό ξενιστή τον άνθρωπο.
Η μετάδοση γίνεται κατά κανόνα με την συνουσία και η γονοκοκκική οφθαλμία μεταδίδεται στο νεογνό από τη μητέρα που πάσχει από γονόρροια.

Ποια είναι τα αίτια
Προκαλείται από ένα βακτηρίδιο, γνωστό με την ονομασία Neisseriagonorrhοea.Το μικρόβιο βρίσκεται συνήθως στην ουρήθρα, τον τράχηλο, το ορθό, τον φάρυγγα, και τους επιπεφυκότες.
Οι γυναίκες σπάνια εμφανίζουν συμπτώματα ουρηθρίτιδας, ενώ συνήθως δεν αντιλαμβάνονται καν την φλεγμονή.
Μπορεί να εμφανίζουν αυξημένα πυώδη κολπικά υγρά και συμπτώματα τραχηλίτιδας, δηλαδή (έκκριμα από τον τράχηλο), ευαισθησία και μικροαιμορραγίες. Η προσβολή των βαρθολινείων αδένων είναι συχνή και η απόφραξη του εκφορητικού πόρου συντελεί στην παραγωγή αποστημάτων. Σε μεγάλο ποσοστό, η νόσος επεκτείνεται στο ενδομήτριο, στις σάλπιγγες, στις ωοθήκες και το περιτόναιο της ελάσσονος πυέλου, αλλά και μπορεί να συμβεί γονοκοκκική περιηπατήτιδα.
Γονοκοκκική λοίμωξη ορθού μπορεί να συμβεί και στα δύο φύλλα.
Οι άνδρες κατά κύριο λόγο παρουσιάζουν άφθονο ουρηθρικό πυώδες ή βλεννοπυώδες έκκριμα και δυσουρικά (πόνος κατά την ούρηση) ενοχλήματα. Άνδρες κάτω τον 40 ετών μπορεί να παρουσιάσουν οξεία ορχεοεπιδιδυμίτιδα. Η επώαση είναι 3-5 ημέρες. Μπορεί να προκληθούν στενώματα της ουρήθρας.
Μπορεί να προκαλέσει και μεταναστευτική πολυαρθραλγία των μεγάλων αρθρώσεων με αλλοιώσεις δερματικές ή πυώδη αρθρίτιδα στο γόνατο, βακτηριαιμία με ενδοκαρδίτιδα και οφθαλμία νεογνών από μητέρες που πάσχουν από γονοκοκκική λοίμωξη των γεννητικών οργάνων.

Είναι πιθανότερο να προσβληθείτε από την ασθένεια αν:
  • Έχετε πολλαπλούς σεξουαλικούς συντρόφους
  • Έχετε έναν σύντροφο με ιστορικό οποιουδήποτε αφροδίσιου νοσήματος
  • Δεν χρησιμοποιείτε προφυλακτικό κατά την ερωτική πράξη
  • Είστε άντρας που έχει σεξουαλική επαφή με άλλον άντρα
  • Είστε ναρκομανής

Συμπτώματα
Αυτοί που έχουν προσβληθεί από βλεννόρροια παρουσιάζουν τα ακόλουθα
Στις γυναίκες: 
Συνήθως, συχνή επώδυνος ούρηση, πόνος στην κοιλιά, κιτρινοπράσινη έκκριση από τον κόλπο, πρήξιμο ή ευαισθησία του αιδοίου, και ακόμη πόνοι στις αρθρώσεις.

Στους άνδρες:
Μια πυώδης έκκριση από την ουρήθρα ή πόνος στην ούρηση. Από τους άνδρες 10% και στις γυναίκες 8% με γονόρροια δεν έχουν κανένα σύμπτωμα. Εάν εμφανιστούν συμπτώματα, αυτά εμφανίζονται στους άνδρες από 1-14 μέρες και στις γυναίκες μέσα σε 10 μέρες.


Θεραπεία
Η θεραπεία της γονόρροιας είναι επιτακτική καθώς εάν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως μπορεί να οδηγήσει σε πιο σοβαρά προβλήματα, όπως προστατίτιδα  και επιδιδυμίτιδα στους άνδρες και σαλπιγγίτιδα, κολπίτιδα στις γυναίκες. Οι έγκυες γυναίκες χωρίς θεραπεία γονόρροιας δύναται να μεταδώσουν το μικρόβιο στο παιδί τους με τη μορφή γονοκοκκικής  οφθαλμίτιδας.
Η συνιστώμενη θεραπεία γονόρροιας είναι η λήψη αντιβιοτικών, όπως πενικιλίνη, κεφαλοσπορίνες και ερυθρομυκίνη. Μετά το πέρας της θεραπείας ο ασθενής πρέπει να επανεξεταστεί ώστε να επιβεβαιωθεί η εξάλειψη του μικροβίου. 
Προσοχή: Αν έχετε προσβληθεί από γονόρροια, θα πρέπει να ζητήσετε να εξεταστείτε και για άλλα αφροδίσια νοσήματα, όπως τα χλαμύδια, η σύφιλη και το AIDS. Θα πρέπει επίσης να κάνετε το εμβόλιο για την ηπατίτιδα Β.
www.emedi.gr

Γνωμάτευση για οξυγονοθεραπεία



Γνωμάτευση για οξυγονοθεραπεία

Η γνωμάτευση για την οξυγονοθεραπεία  

                                                                                                                             
                                                                                                                                                             ΑΔΑ:Β4ΘΕΟΞ7Μ-Λ54
ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ ΟΞΥΓΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΟΠΥΥ
ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΑΣΘΕΝΗ:
ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΗΤΡΩΟΥ:                                          ΑΜΚΑ:
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ:
ΔΙΑΓΝΩΣΗ:
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ:
Βάσει των αποτελεσμάτων
της εξέτασης αερίων αρτηριακού αίματος (pCO2=.........mmHg, ph=..........,
Διττανθρακικά HCO3- =...........mmol/L, Περίσσεια βάσης BE=.......... mmol/L
της οξυμετρίας σε ηρεμία (O2Sat=..........%)
της οξυμετρίας σε βάδιση (O2Sat=..........%)
της νυχτερινής οξυμετρίας (O2Sat=..........%)
και των συνοδών νοσημάτων/επιβαρυντικών παραγόντων:
1. .................................................................................................................................................
2...................................................................................................................................................
3...................................................................................................................................................
Ο αναφερόμενος ασθενής έχει ανάγκη κατ' οίκον οξυγονοθεραπείας με ηλεκτρικό συμπυκνωτή ή με φιάλη οξυγόνου.............................................................................................
επί........................ώρες/ημέρα, με ροή.................................λίτρα/λεπτό
Προτεινόμενος χρόνος οξυγονοθεραπείας: από......./....../20...., έως....../...../20.....
και επανεξέταση.
Ο Ιατρός                                                                                       Ο Ελεγκτής Ονοματεπώνυμο-Σφραγίδα                                                    Ονοματεπώνυμο-Σφραγίδα


                                 

Βρογχοπνευμονική δυσπλασία


Η βρογχοπνευμονική δυσπλασία παρατηρείται στα πρόωρα νεογνά
Η βρογχοπνευμονική δυσπλασία, ICD-10, P27.1, είναι η πιο συχνή από τις επιπλοκές που εμφανίζονται στα πρόωρα νεογνά. Πρόκειται για τη χρόνια νόσο του πνεύμονα που εμφανίζεται συνήθως μετά από το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των πολύ μικρών σε βάρος νεογνών.

Αίτια
Η αιτιολογία της δεν είναι σαφής όμως ορισμένοι παράγοντες συμβάλλουν στην ανάπτυξή της.
1.Προωρότης
2.Αερισμός με θετική πίεση του αναπνευστήρα. Ο μηχανικός αερισμός με υψηλές πιέσεις προκαλεί τραυματισμόα από πίεση.
3.Παρατεταμένη έκθεση σε οξυγόνο σε συγκεντρώσεις > από 40& από το σχηματισμό υπεροξειδίων H202 και ελευθέρων ριζών που διασπούν τα λιπίδια των κυτταρικών μεμβρανών.
4.Παρατεταμένη χρήση ενδοτραχειακών σωλήνων.
5.Πνευμονικό οίδημα (λόγω ανοικτού βοτάλλειου πόρου,υπερενυδάτωση,καθυστερημένη διούρηση)
6.Πνευμονική διαφυγή αέρα (σε διάμεσο εμφύσημα, πνευμοθώρακας).

Ποιά είναι η κλινική εικόνα της βρογχοπνευμονικής δυσπλασίας
Τα περισσότερα από τα πρόωρα νεογνά που αναπτύσσουν βρογχοπνευμονική δυσπλασία παρουσιάζουν αρχικά σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ή πνευμονία, που οδηγεί σε αναπνευστική ανεπάρκεια και υποβάλλονται σε μηχανικό αερισμό για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα. Αρχικά τα νεογνά αυτά εμφανίζουν ήπια πνευμονοπάθεια που αντιμετωπίζεται με αερισμό με χαμηλές πιέσεις και χαμηλή συγκέντρωση οξυγόνου. Συχνά, ακολουθεί μια περίοδος βελτίωσης αλλά τελικά, μετά από εβδομάδες, η κλινική τους εικόνα αρχίζει να επιδεινώνεται, αυξάνονται οι απαιτήσεις σε οξυγόνο, εμφανίζονται σημεία αναπνευστικής ανεπάρκειας και τελικά αναπτύσσεται ΒΠΔ.
Η ανάγκη συνεχούς χορήγησης οξυγόνου, η υπερκαπνία η ανατιρροπιστική μεταβολική αλκάλωση, η πνευμονική υπέρταση και η δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια είναι οι χαρακτηριστικές κλινικές εκδηλώσεις της βρογχοπνευμονικής δυσπλασίας. Επίσης, παρατηρείται  αύξηση της αντίστασης των αεροφότων οδών και στένωση των βρόγχων. Η εισολκή του θώρακα προκαλεί αρνητική πίεση στο διάμεσο χώρο και έτσι συλλογή υγρού στο διάμεσο ιστό. Η δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια απιατεί περιορισμό υγρών και διουρητικά
Μακροπρόθεσμα, τα παιδιά που ανέπτυξαν βρογχοπνευμονική δυσπλασία μπορεί να εμφανίσουν προοδευτική αναπνευστική ανεπάρκεια, υπέρταση, επεισόδια υποξαιμίας κατά τη διάρκεια του ύπνου ή της σίτισης και ευπάθεια σε λοιμώξεις.

Διάγνωση
Η ακτινολογική εικόνα αρχικά δείχνει σκίαση του πνευμονικού πεδίου και μετά κύστεις με περιοχές διάτασης και ατελεκτασίας που δείνουν στον πνεύμονα σπογγοειδή εμφάνιση.
Η ιστολογική εικόνα ανακαλύπτει διάμεσο οίδημα, ατελεκτασία, μετάπλαση του βλεννογόνου, διάμεση ίνωση, νεκρωτική αποφρακτική βρογχιολίτιδα και διάταση κυψελίδων.

Θεραπεία-Πρόληψη
  • Κάθε μητέρα που διατρέχει κίνδυνο πρόωρου τοκετού πρέπει να λάβει στεροειδή, ενώ είναι επιβεβλημένος ο έλεγχος για πιθανή παρουσία χοριοαμνιονίτιδος και η αντιμετώπισή της με αντιμικροβιακούς παράγοντες.
  • Η χορήγηση εξωγενούς επιφανειοδραστικού παράγοντα είναι επιβεβλημένη, σε κάθε νεογνό με βάρος μικρότερο από 1.500g, που διασωληνώνεται ή παρουσιάζει αναπνευστικό πρόβλημα σε λιγότερο από 2 ώρες από τη γέννησή του.
  • Η μηχανική υποστήριξη της αναπνοής πρέπει να δοθεί με τις μικρότερες δυνατές πιέσεις που απαιτούνται για επαρκή οξυγόνωση, χαμηλότερη  PaO2 (50mmHg και υψηλότερη paCO2 (50-75mmHg).
  • Πρέπει να περιοριστεί η χορήγηση υγρών, να απαγορευτεί η χορήγηση κολλοειδών διαλυμάτων bolus και να ξεκινήσει νωρίς η διατροφή του νεογνού, παρεντερική και από του στόματος.
  • Τα διουρητικά και τα εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά χρησιμοποιούνται θεραπευτικά, γιατί βελτιώνουν τη μηχανική των πνευμόνων.
  • Η θεραπεία με δεξαμεθαζόνη μειώνει τη φλεγμονή και υποβοηθάει τη βαθμιαία διακοπή του μηχανικού αερισμού.
  • Για να αποφευχθείη υπογλωττιδική στένωση γίνεται τραχειοστομία.

Επιπλοκές
Οι μακροχρόνιες επιπλοκές των παιδιών που στη νεογνική περίοδο παρουσίασαν ΒΠΔ, καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα, κυρίως, όμως, αφορούν στο αναπνευστικό και στο κυκλοφορικό σύστημα και πρέπει να αντιμετωπίζονται κατά περίπτωση.
Το σίγουρο είναι ότι τα παιδιά αυτά χρήζουν ειδικής παρακολούθησης, που αρχίζει από το σπίτι με την εγρήγορση του οικείου περιβάλλοντος, για αποφυγή παραγόντων κινδύνου, για παράδειγμα προφύλαξη από λοιμώξεις του αναπνευστικού, παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης κ.ά. και συνεχίζει σε οργανωμένα ιατρικά κέντρα με συστηματική παρακολούθηση, τουλάχιστον στα πρώτα χρόνια της ζωής.
Η μακροχρόνια παρακολούθηση των πολύ πρόωρων νεογνών που αναπτύσσουν τη "νέα μορφή" ΒΠΔ θα επιτρέψει την αλλαγή στη στρατηγική αντιμετώπισης και θεραπείας, ώστε να μπορέσουν τα παιδιά αυτά να απολαύσουν μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
www.emedi.gr

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

Bλεφαρόπτωση


Όταν τα βλέφαρα βρίσκονται χαμηλά
Η βλεφαρόπτωση, ICD-10 H02.4, Q10.0 είναι μια παθολογική κατάσταση κατά την οποία, το ένα ή και τα δύο βλέφαρα, βρίσκονται πιο χαμηλά από την σωστή τους θέση, κάποιες φορές περιορίζοντας την όραση. Μπορεί να είναι εκ γενετής ή επίκτητη.

 Αίτια
 Οι αιτίες μπορούν να είναι πολλές, νευρολογικές, μυϊκές, μετατραυματικές, μηχανικές ή και ηλικιακές. Ανάλογα με την αιτία και το εύρος της πτώσης, υπάρχουν πολλές μέθοδοι για την αντιμετώπιση της. 

Διάγνωση
Για να γίνει ακριβής διάγνωση, απαραίτητο είναι το ακριβές και λεπτομερές ιστορικό
·                 Χρόνος εμφάνισης και προόδος
·                 Οικογενειακό ιστορικό
·                 Τραύμα
Και η σωστή κλινική εξέταση
·                 Μέτρηση της βλεφαρόπτωσης σε χιλιοστά (mm)
·                 Λειτουργία ανελκτήρα μυός (φυσιολογικές τιμές  12 – 15 mm)
·                 Κούραση βλεφάρου (όταν κοιτά επάνω, σε μυασθένια)
·                 Jaw – winking φαινόμενο (κίνηση της σiαγώνας στην αντίθετη πλευρά, διορθώνει τη βλεφαρόπτωση)
·                 Φαινόμενο Bell

Αντιμετώπιση
Είναι σημαντική η αξιολόγηση των αιτιών της βλεφαρόπτωσης.
Εάν διαπιστωθεί νευρογενής αιτία, χρειάζεται θεραπεία και υπο συνεχή νευρολογική παρακολούθηση και ακολούθως γίνεται χειρουργική διόρθωση.
Οι περισσότερες περιπτώσεις βλεφαρόπτωσης διορθώνονται χειρουργικά. Πρόκειται για μία λεπτή επέμβαση που έχει πολύ καλό αποτέλεσμα στα χέρια έμπειρου πλαστικού χειρουργού.

H απονευρωτική και συγγενής βλεφαρόπτωση μπορεί να απαιτούν χειρουργική διόρθωση, εάν αρκετά σοβαρές ώστε να επηρεάσουν την όραση ή αν πρόκειται για αισθητικούς λόγους. Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο της πτώσης και γίνεται συνήθως από ένα Πλαστικό και Επανορθωτικό χειρουργό ή έναν οφθαλμίατρο που ειδικεύεται σε ασθένειες και προβλήματα του βλεφάρου.

Χειρουργικές διαδικασίες:
1.    ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΒΛΕΦΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ: Κατά τη διάρκεια αυτής της επέμβασης, ο πλαστικός χειρουργός κάνει μία τομή στο άνω βλέφαρο, στο σημείο ακριβώς που διπλώνει και από εκεί αφαιρεί την περίσσια του δέρματος. Κατόπιν εισχωρεί βαθύτερα για να αφαιρέσει την περίσσια του λίπους. Στο κάτω βλέφαρο, η τομή γίνεται ακριβώς κάτω από τις βλεφαρίδες και κατόπιν, αφού αποκολληθεί το δέρμα μαζί με το μυ, αφαιρούνται οι σακούλες, οι οποίες είναι τμήματα λίπους. Αφού αφαιρεθεί η περίσσια του δέρματος και στο κάτω βλέφαρο, γίνεται συρραφή. Όταν επουλωθούν οι τομές, τα σημάδια που μένουν είναι εξαιρετικά δυσδιάκριτα και πολλές φορές θα έλεγε κανείς, αόρατα. Αυτό συμβαίνει διότι το δέρμα των βλεφάρων έχει πολύ καλή επούλωση. Τα ράμματα αφαιρούνται συνήθως μετά από 4-5 ημέρες.

2.    TRANS CONJUNCTIVAL ΒΛΕΦΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ: Αυτή αφορά στο κάτω βλέφαρο, όπου ο πλαστικός χειρουργός δεν κάνει εξωτερική τομή, αλλά αφαιρεί ή να τοποθετεί σε σωστότερη θέση το λίπος από το μέσα μέρος του βλεφάρου, αυτό δηλαδή που έρχεται σε επαφή με το μάτι. Οι τομές φυσικά εκεί είναι αόρατες. Το είδος αυτής της βλεφαροπλαστικής αφορά κυρίως άτομα που έχουν σακούλες, αλλά χωρίς ιδιαίτερη χαλάρωση στο δέρμα του βλεφάρου.
3.    ΒΛΕΦΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΜΕ LASER: Ο πλαστικός χειρουργός ξεκινάει κάνοντας την trans conjunctival βλεφαροπλαστική, όπως περιγράφεται παραπάνω και μετά το τέλος της διαδικασίας αυτής κάνει λείανση με laser στο δέρμα του κάτω βλεφάρου. Το δέρμα εκτός του ότι λειαίνεται από τις λεπτές ρυτίδες, κάνει και ένα βαθμό σύσφιξης, οπότε εάν υπάρχει ένας μικρός βαθμός χαλάρωσης, διορθώνεται. Σίγουρα δεν απευθύνεται σε άτομα που έχουν μεγάλο βαθμό χαλάρωσης.
4.    ΒΛΕΦΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΜΕ ΚΑΝΘΟΠΛΑΣΙΚΗ H ΚΑΝΘΟΠΗΞΙΑ: Η διαδικασία αυτή, εκτός του ότι βοηθάει στη διόρθωση της γήρανσης των βλεφάρων, βοηθάει και στην αλλαγή του σχήματος των ματιών. Όταν λέμε κανθοπηξία, εννοούμε τη στήριξη της έξω γωνίας του ματιού. Αυτή χρησιμεύει όταν το κάτω βλέφαρο τείνει να χαλαρώσει τόσο ώστε να φαίνεται το λευκό του ματιού κάτω από την κόρη. Σε αυτή την περίπτωση, ο πλαστικός χειρουργός τοποθετεί ράμμα στη γωνία του ματιού, το οποίο το στηρίζει σε κάποιο σταθερό σημείο, που συνήθως είναι το οστό. Με τον όρο κανθοπλαστική εννοούμε την αλλαγή θέσης της έξω γωνίας του ματιού. Κυρίως χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις που η γωνία είναι σε αρκετά χαμηλή θέση, ώστε τα μάτια φαίνονται λυπημένα. Γενικά, αισθητικά ωραία θεωρούνται τα μάτια, όταν η έξω γωνία είναι πιο ψηλά από την έσω γωνία. Όταν κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, δηλαδή όταν η έξω γωνία είναι πιο χαμηλά από την έσω, τότε με τη διαδικασία της κανθοπλαστικής, μπορεί να διορθωθεί, να αλλάξει δηλαδή θέση. Ο πλαστικός χειρουργός κόβει τελείως τη στήριξη της έξω γωνίας και κάνει μία νέα στήριξη σε μία υψηλότερη θέση σε σταθερό σημείο, που συνήθως και πάλι είναι το οστό.
5.    ΒΛΕΦΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ ΜΕ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΛΙΠΟΥΣ: Πρόκειται για μία αρκετά καινούρια τεχνική, στην οποία το λίπος από τις σακούλες δεν αφαιρείται, αλλά κατανέμεται ομοιόμορφα στην περιοχή του βλεφάρου έτσι ώστε να μην υπάρχει “άδειασμα” στην περιοχή αυτή. Το “άδειασμα”, φαίνεται άσχημο ακόμα και αν έχουν διορθωθεί οι σακούλες και η χαλάρωση.

Μη χειρουργικοί τρόποι όπως η χρήση ειδικών γυαλιών  ή ειδικών σκληρών φακών επαφής για τη στήριξη του βλεφάρου.
Η Βλεφαρόπτωση που προκαλείται από μια ασθένεια, θα βελτιωθεί αν η ασθένεια αντιμετωπιστεί με επιτυχία.

Για καλύτερα αισθητικά αποτελέσματα η βλεφαροπλαστική μπορεί να συνδυαστεί άριστα με διάφορες άλλες θεραπείες όπως ανανέωση του προσώπου ένεση βοτουλινικής τοξίνης (Botox) και εμφυτεύματα υαλουρονικού οξέος (hyaluronic acid derma fillers), καθώς και με άλλες μείζονες πλαστικές χειρουργικές επεμβάσεις (face lift, brow lift).
www.emedi.gr

Bιταμίνη Α




Bιταμίνη Α  
Η βιταμίνη Α ή ρετινόλη
Η βιταμίνη Α είναι μια βιταμίνη που απαιτείται από τον αμφιβληστροειδή χιτώνα του οφθαλμού, υπό την μορφή ενός συγκεκριμένου μεταβολίτη, που είναι απαραίτητος τόσο για την όραση στο χαμηλό φως όσο και για την έγχρωμη όραση. Η Βιταμίνη Α στην οξειδωμένη μορφή της ρετινόλης το ρετινοϊκό οξύ, είναι ένας αυξητικός παράγοντας για τα επιθηλιακά και άλλα κύτταρα.
Σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης, η κύρια μορφή της βιταμίνης Α είναι ένας εστέρας, κυρίως το παλμιτικό ρετινύλιο, το οποίο μετατρέπεται σε ρετινόλη (χημικώς μία αλκοόλη) στο λεπτό έντερο. Το (ρετινοϊκό οξύ), είναι ένας μεταβολίτης που μπορεί να συντεθεί από βιταμίνη Α, έχει μόνο μερική δραστικότητα βιταμίνης Α, και δεν λειτουργεί στον αμφιβληστροειδή, όπως η ρετινόλη.
Όλες οι μορφές της βιταμίνης Α
Η βιταμίνη Α έχει δύο κύριες μορφές στα τρόφιμα:
Ρετινόλη, η μορφή της βιταμίνης Α που απορροφάται από ζωικές πηγές τροφίμων που είναι μία κίτρινη λιποδιαλυτή ουσία.
Καροτένια (άλφα-καροτένιο, βήτα-καροτίνη, γ-καροτίνη, βήτα-κρυπτοξανθίνη). Καθώς ορισμένα καροτενοειδή μπορούν να μετατραπούν σε βιταμίνη Α, έχουν γίνει προσπάθειες να προσδιοριστεί πόσα από αυτά στη δίαιτα είναι ισοδύναμα με μια συγκεκριμένη ποσότητα ρετινόλης. Η ρετινόλης ισοδύναμη δραστηριότητα  αντιστοιχεί σε 1 μg ρετινόλη, 2 μg β-καροτίνης σε έλαιο, 12 μg βήτα-καροτίνη από τη διατροφή, ή 24 μg των τριών άλλων προβιταμίνης-Α καροτενοειδών.
Επειδή η μετατροπή της ρετινόλης από προβιταμίνη με τα καροτενοειδή στο ανθρώπινο σώμα  ρυθμίζεται από την ποσότητα της ρετινόλης που είναι διαθέσιμη στο σώμα, οι μετατροπές γίνονται μόνο για τους ανθρώπους με ανεπάρκεια βιταμίνης Α. Η απορρόφηση των προβιταμινών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποσότητα των λιπιδίων που προσλαμβάνονται με την προβιταμίνη. Τα λιπίδια αυξάνουν την πρόσληψη της προβιταμίνης.
Το συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από τη νεώτερη έρευνα είναι ότι τα φρούτα και τα λαχανικά μπορεί να μην είναι τόσο χρήσιμα για την λήψη βιταμίνης Α. Αυτό είναι σημαντικό για τους χορτοφάγους, όπου η τύφλωση τη νύχτα είναι συχνή.


Συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη

Ηλικιακή
ομάδα
RDA Μονάδες
πρόσληψης
μg/ημέρα
Ανώτατο
όριο
μg/ημέρα
Βρέφη 0–6 μηνών
7–12 μηνών

400
500

600
600
Παιδιά 1–3 ετών
4–8 ετών

300
400

600
900
Άνδρες 9–13 ετών
14–18 ετών
19 – >70 ετών

600
900
900

1700
2800
3000
Γυναίκες 9–13 ετών
14–18 ετών
19 – >70 ετών

600
700
700

1700
2800
3000
Εγκυμοσύνη <19 ετών
19 – >50 ετών

750
770

2800
3000
Θηλασμός <19 ετών
19 – >50 ετών

1200
1300

2800
3000


Πηγές βιταμίνης Α
Η βιταμίνη Α βρίσκεται φυσικά σε πολλά τρόφιμα:

  • συκώτι (μοσχάρι, χοιρινό, κοτόπουλο, γαλοπούλα, ψάρι) (6500 μg 722%)
  • μουρουνέλαιο, χόρτα, πικραλίδα (5588 IU 112%)
  • καρότο (835 μα 93%)
  • μπρόκολο (800 μg 89%)
  • γλυκοπατάτα (709 μα 79%)
  • βούτυρο (684 μg 76%)
  • λάχανο (681 μg 76%)
  • σπανάκι (469 μg 52%)
  • κολοκύθα (400 μg 41%)
  • λάχανο (333 μg 37%)
  • τυρί Cheddar (265 μg 29%)
  • πεπόνι (169 μg 19%)
  • αυγό (140 μg 16%)
  • βερίκοκο (96 μg 11%)
  • παπάγια (55 μg 6%)
  • μάνγκο (38 μg 4%)
  • μπιζέλι (38 μg 4%)
  • μπρόκολο (31 μg 3%)
  • γάλα (28 μg 3%)
  • ανά 100 γραμμάρια του τροφίμου.
  • Μετατροπή της καροτίνης σε ρετινόλη ποικίλλει από άτομο σε άτομο και η βιοδιαθεσιμότητα της καροτίνης σε τρόφιμα ποικίλλει.


Μεταβολικές λειτουργίες
Η βιταμίνη Α παίζει λαμβάνει μέρος σε λειτουργίες σε όλο το σώμα, όπως:

  • Όραση
  • Μεταγραφή γονιδίων
  • Λειτουργία Ανοσοποιητικού
  • Εμβρυϊκή ανάπτυξη και αναπαραγωγή
  • Μεταβολισμό των οστών
  • Αιμοποίηση
  • Διαταραχές του δέρματος και κυτταρική υγεία
  • Αντιοξειδωτική δράση


Όραση
Ο ρόλος της βιταμίνης Α στην όραση σχετίζεται συγκεκριμένα με τη μορφή του αμφιβληστροειδούς. Μέσα στο μάτι,  είναι συνδεδεμένο με ροδοψίνη (ράβδοι) και ιωδοψίνη (κώνοι). Καθώς το φως εισέρχεται στο μάτι, η 11-cis μορφή ισομερίζεται προς την all-"trans" μορφή. Η all-«trans» μορφή διίσταται από την οψίνη. Αυτός ο ισομερισμός επάγει ένα νευρικό σήμα κατά μήκος του οπτικού νεύρου στο οπτικό κέντρο του εγκεφάλου. Μετά το διαχωρισμό από την οψίνη, η all-"trans"-μορφή ανακυκλώνεται και μετατρέπεται ξανά σε 11 - "cis"-μορφή με μια σειρά από ενζυματικές αντιδράσεις. Επιπλέον, ορισμένες από τiς all-«trans» μορφές αμφιβληστροειδούς μπορεί να μετατρέπονται σε all-"trans" μορφή ρετινόλης και στη συνέχεια να μεταφέρονται με μια δεσμευτική πρωτεΐνη της ρετινόλης (IRBP) στα επιθηλιακά κύτταρα χρωστικής. Περαιτέρω εστεροποίηση  επιτρέπει την αποθήκευση της all-trans-ρετινόλης μέσα στα επιθηλιακά κύτταρα για να επαναχρησιμοποιηθe;i όταν χρειάζεται. Το τελικό στάδιο είναι η μετατροπή της 11-cis σε οψίνη για  να μεταρρυθμίσουν την ροδοψίνη στον αμφιβληστροειδή. Η ροδοψίνη βοηθάει στην όραση σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού (αντίθεση), καθώς και για τη νυχτερινή όραση. Γι' αυτόν τον λόγο μια ανεπάρκεια σε βιταμίνη Α θα αναστείλλει την μετατροπή της ροδοψίνης και θα οδηγήσει σε ένα από τα πρώτα συμπτώματα, που είναι η τύφλωση τη νύχτα.


Μεταγραφή γονιδίων
Η βιταμίνη Α, με τη μορφή ρετινοϊκού οξέος, παίζει ένα σημαντικό ρόλο στη μεταγραφή των γονιδίων. Μόλις η ρετινόλη έχει ληφθεί από ένα κύτταρο, μπορεί να οξειδωθεί σε ρετινοϊκό οξύ. Η φυσιολογική μορφή του ρετινοϊκού οξέος (all-trans-ρετινοϊκό οξύ), ρυθμίζει τη μεταγραφή του γονιδίου με σύνδεση προς τους υποδοχείς ρετινοϊκού στον πυρήνα -υποδοχείς οξέος (RAR)-που δεσμεύονται με το DNA ως ετεροδιμερή με τους υποδοχείς ρητινοειδούς "Χ" (RXR). Οι RAR και RXR πρέπει διμερίζονται πριν να μπορέσουν να συνδεθούν με το DNA. Οι RAR θα σχηματίσουν ένα ετεροδιμερές με τον RXR (RAR-RXR), αλλά δεν σχηματίζουν εύκολα ένα ομοδιμερές (RAR-RAR). Οι RXR, από την άλλη πλευρά, μπορούν να σχηματίσουν ένα ομοδιμερές (RXR-RXR) και θα σχηματίσουν ετεροδιμερή με πολλούς άλλους πυρηνικούς υποδοχείς, ρυθμίζοντας προς τα επάνω ή προς τα κάτω την έκφραση των γονιδίων-στόχων.


Δερματολογία
Η βιταμίνη Α, και πιο συγκεκριμένα, το ρετινοϊκό οξύ, φαίνεται να διατηρεί την κανονική υγεία του δέρματος με την ενεργοποίηση και τη διαφοροποίηση των γονιδίων των κερατινοκυττάρων (ανώριμα κύτταρα του δέρματος) σε ώριμα επιδερμικά κύτταρα.
Για τη θεραπεία της ακμής, το πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο ρετινοειδές είναι το 13-cis ρετινοϊκό οξύ (ισοτρετινοΐνη). Μειώνει το μέγεθος και την έκκριση των σμηγματογόνων αδένων. Αν και είναι γνωστό ότι 40 mg της ισοτρετινοΐνης είναι  ισοδύναμα με 10 mg του ΑΤΡΑ - ο μηχανισμός της δράσης του φαρμάκου (Accutane) παραμένει άγνωστow και είναι ένα θέμα διαμάχης. Η ισοτρετινοΐνη μειώνει τον αριθμό βακτηρίων τόσο στους αγωγούς όσο και στην επιφάνεια του δέρματος. Αυτό πιστεύεται ότι είναι αποτέλεσμα της μείωσης σμήγματος, που είναι μία πηγή θρεπτικών ουσιών για τα βακτηρίδια. Η ισοτρετινοΐνη μειώνει τη φλεγμονή μέσω αναστολής της χημειοτακτικής απόκρισης των μονοκυττάρων και ουδετερόφιλων. Η ισοτρετινοΐνη  αναδιαμορφώνει τους σμηγματογόνους αδένες, προκαλώντας αλλαγές στην έκφραση γονιδίων που επάγουν εκλεκτικά την απόπτωση. Η ισοτρετινοΐνη είναι τερατογόνος με πολλές  παρενέργειες και η χρήση του απαιτεί ιατρική επίβλεψη.


Συμπληρώματα ρετινοϊκού οξέος
Αναστρέφουν τον νανισμό από ανεπάρκεια βιταμίνης Α, καθώς και τα πρώιμα στάδια της ξηροφθαλμίας.


Η ανεπάρκεια βιταμίνης Α
Η ανεπάρκεια βιταμίνης Α εκτιμάται ότι πλήττει περίπου το ένα τρίτο των παιδιών κάτω των πέντε ετών σε όλο τον κόσμο.
Ανεπάρκεια βιταμίνης Α μπορεί να συμβεί είτε ως πρωτογενής είτε ως δευτερογενής ανεπάρκεια.
Μια πρωτογενής ανεπάρκεια βιταμίνης Α εμφανίζεται μεταξύ των παιδιών και των ενηλίκων που δεν καταναλώνουν επαρκή πρόσληψη της προβιταμίνης Α (καροτινοειδή από τα φρούτα και τα λαχανικά) ή προσχηματισμένη βιταμίνη Α από τα ζωικά και γαλακτοκομικά προϊόντα. Ο πρώιμος απογαλακτισμός από το μητρικό γάλα μπορεί, επίσης, να αυξήσει τον κίνδυνο της έλλειψης βιταμίνης Α.
Η δευτερογενής ανεπάρκεια βιταμίνης Α συνδέεται με την χρόνια δυσαπορρόφηση των λιπιδίων, τη μειωμένη παραγωγή χολής και την απελευθέρωση, και χρόνια έκθεση σε οξειδωτικά, όπως ο καπνός του τσιγάρου, και ο χρόνιος αλκοολισμός. Η βιταμίνη Α είναι μια λιποδιαλυτή βιταμίνη και εξαρτάται από την μικυλλιακή διαλυτοποίηση στο λεπτό έντερο, γεγονός που οδηγεί σε κακή χρήση της βιταμίνης Α από δίαιτες χαμηλού λίπους. Η έλλειψη ψευδαργύρου μπορεί, επίσης, να επηρεάσει την απορρόφηση, μεταφορά και το μεταβολισμό της βιταμίνης Α, επειδή είναι απαραίτητος για τη σύνθεση της βιταμίνης Α ως πρωτεϊνη μεταφοράς και ως συμπαράγοντας στην μετατροπή της ρετινόλης του αμφιβληστροειδούς. Σε υποσιτισμένους πληθυσμούς, η χαμηλή πρόσληψη της βιταμίνης Α και ψευδάργυρου θα αυξήσουν τη σοβαρότητα της ανεπάρκειας της βιταμίνης Α. Μια άλλη μελέτη έδειξε  σημαντική μείωση της νοσηρότητας της ελονοσίας με συνδυασμένη βιταμίνη Α και συμπληρώματα ψευδαργύρου στο μικρά παιδιά. 
Μία από τα πρώτες και ειδικές εκδηλώσεις της ανεπάρκειας της βιταμίνης Α είναι μειωμένη όραση, ιδιαίτερα σε συνθήκες μειωμένου φωτός - τύφλωση νύχτα και ξηροφθαλμία. Πρώτον, υπάρχει ξηρότητα του επιπεφυκότα, των δακρυϊκών αδένων και της βλέννας που εκκρίνει το επιθήλιο το οποίο αντικαθίσταται από ένα κερατινοποιημένο επιθήλιο. Έτσι δημιοργούνται αδιαφανές πλάκες (κηλίδες Bitot) και, τελικά, διάβρωση της τραχιάς επιφάνειας του κερατοειδούς με μαλάκωμα και  καταστροφή του κερατοειδούς (κερατομαλακία) και ολική τύφλωση. Επίσης, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος λοιμώξεων του αυτιού, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος), υπερκεράτωση (λευκά κομμάτια σε θύλακες των τριχών), κεράτωση και πλακώδη μεταπλασία του επιθηλίου στις διόδους του ανώτερου αναπνευστικού και της ουροδόχου κύστης σε κερατινοποιημένο επιθήλιο. Η ανεπάρκεια σε βιταμίνη Α οδηγεί και σε υποπλασία της αδαμαντίνης.
Επαρκής, αλλά όχι υπερβολική βιταμίνη Α, είναι ιδιαίτερα σημαντική και για τις έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες για τη φυσιολογική ανάπτυξη του εμβρύου. Η υπερβολική βιταμίνη Α, μπορεί να προκαλέσει εκ γενετής ανωμαλίες και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να υπερβαίνεται η συνιστώμενη ημερήσια δόση.
Η χορήγηση συμπληρωμάτων βιταμίνης Α σε παιδιά κάτω των πέντε που βρίσκονται σε κίνδυνο ανεπάρκειας μειώνει τη θνησιμότητα κατά 24%.


Τοξικότητα
Υπερβιταμίνωση Α
Δεδομένου ότι η βιταμίνη Α είναι λιποδιαλυτή,  επιτρέπει στα τοξικά επίπεδα της βιταμίνης Α να συσσωρεύονται.
Σε γενικές γραμμές, η οξεία τοξικότητα συμβαίνει σε δόσεις των 25.000 IU/kg σωματικού βάρους, με χρόνια τοξικότητα με 4.000 IU/kg σωματικού βάρους ημερησίως για 6-15 μήνες. Σε άτομα με νεφρική ανεπάρκεια, 4000 IU μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές βλάβες. Επιπλέον, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να αυξήσει την τοξικότητα. Τα παιδιά μπορεί να φτάσουν σε τοξικά επίπεδα με 1.500 IU/kg σωματικού βάρους.
Η υπερβολική κατανάλωση βιταμίνης Α μπορεί να προκαλέσει ναυτία, ευερεθιστότητα, ανορεξία (μειωμένη όρεξη), έμετο, θολή όραση, πονοκεφάλους, απώλεια μαλλιών, κοιλιακό πόνο και αδυναμία, υπνηλία, και αλλαγή της νοητικής κατάστασης.
Στις χρόνιες περιπτώσεις, η απώλεια μαλλιών, το ξηρό δέρμα, η ξήρανση των βλεννογόνων, πυρετός, αϋπνία, κόπωση, απώλεια βάρους, κατάγματα οστών, αναιμία, και διάρροια μπορεί να είναι συμπτώματα που σχετίζονται με λιγότερο σοβαρή τοξικότητα. Μερικά από αυτά τα συμπτώματα είναι, επίσης, συχνά σε θεραπεία ακμής με ισοτρετινοΐνη.
Χρονίως υψηλές δόσεις της βιταμίνης Α, καθώς επίσης και φαρμακευτικές ρετινοειδών, όπως το 13-cis ρετινοϊκό οξύ, μπορεί να παράγουν το σύνδρομο του ψευδοόγκου του εγκεφάλου. Αυτό το σύνδρομο περιλαμβάνει κεφαλαλγία, θόλωση της όρασης και σύγχυση και σχετίζεται με αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση. 
Χρόνια πρόσληψη 1.500 μονάδων προσχηματισμένης βιταμίνης Α μπορεί να σχετίζεται με οστεοπόρωση και κατάγματα ισχίου.   Η αλληλεπίδραση αυτή μπορεί να προκύψει επειδή οι βιταμίνες Α και D μπορεί να ανταγωνίζονται για τον ίδιο υποδοχέα και στη συνέχεια να αλληλεπιδρούν με την παραθυρεοειδή ορμόνη, η οποία ρυθμίζει το ασβέστιο.
Τοξικές επιδράσεις της βιταμίνης Α έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει σημαντικά την ανάπτυξη των εμβρύων.
Οι θεραπευτικές δόσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ακμής έχει αποδειχθεί ότι διαταράζουν την νευρική δραστηριότητα των κυττάρων εγκεφάλου. Το έμβρυο είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στην τοξικότητα βιταμίνης Α τοξικότητα κατά την περίοδο της οργανογένεσης.  Οι καροτενοειδείς μορφές (καρότα), δεν έχουν τέτοια συμπτώματα, παρά μόνο με συμπληρώματα και χρόνιο αλκοολισμό, αλλά η υπερβολική πρόσληψη β-καροτίνης μπορεί να οδηγήσει σε καροτιναιμία, η οποία προκαλεί πορτοκαλί-κίτρινο αποχρωματισμό του δέρματος. 
Οι καπνιστές και χρόνιοι καταναλωτές οινοπνεύματος έχει παρατηρηθεί ότι έχουν αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας λόγω καρκίνου του πνεύμονα, καρκίνο του οισοφάγου, γαστρεντερικό καρκίνο και καρκίνο του παχέος εντέρου. Ηπατική βλάβη έχει βρεθεί σε ανθρώπους με μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ χρήση  υψηλής δόσης συμπληρωμάτων βιταμίνης Α και β-καροτένιου.


Η βιταμίνη Α και τα παράγωγά στην ιατρική χρήση
Το ρετινύλιο παλμιτικό έχει χρησιμοποιηθεί σε κρέμες για το δέρμα, όπου διασπάται σε ρετινόλη και φαινομενικά μεταβολίζεται σε ρετινοϊκό οξύ, το οποίο έχει ισχυρή βιολογική δραστικότητα.
Τα ρετινοειδή, (για παράδειγμα, 13-cis-ρετινοϊκό οξύ), αποτελούν μια κατηγορία χημικών ενώσεων που σχετίζονται χημικά με ρετινοϊκό οξύ, και χρησιμοποιούνται στην ιατρική για να ρυθμίζουν τις λειτουργίες γονιδίων και τη διαφοροποίηση επιθηλιακών κυττάρων.
Η φαρμακευτική χρήση μεγάλων δόσεων παράγωγων ρετινοϊκού οξέος είναι σήμερα σε χρήση για τον καρκίνο, HIV, και τη δερματολογία. Σε υψηλές δόσεις, οι παρενέργειες είναι παρόμοιες με την τοξικότητα της βιταμίνης Α. 
Βιβλιογραφία
American Cancer Society: Retinoid Therapy
wikipedia

Η βεντέτα στην Κρήτη


Υπάρχει ακόμα...
Η βεντέτα στην Κρήτη περνούσε, πολλές φορές, από γενιά σε γενιά και ήταν ένα ηφαίστειο πότε ενεργό και πότε "κοιμώμενο". Το πιο λυπηρό, αλλά και το πιο βάρβαρο ήταν ότι έψαχναν επίμονα να βρουν και να σκοτώσουν, τουλάχιστον το φονιά, γιατί αυτός φυλαγόταν και ήταν κακοσκότωτος.
Βέβαια αν σκότωναν τον ίδιο τον φονιά, τότε τα θαράπια, δηλαδή η ικανοποίηση ήταν πιο μεγάλη. Αν όμως αυτό ήταν αδύνατο, τότε σκότωναν ή το πιο δυνατό παλικάρι της εχθρικής οικογένειας ή κάποιον με μεγάλη αξία, για να προκαλέσουν έτσι περισσότερο πόνο στους αντιπάλους τους. Πάντως δεν ήταν τιμητικό ούτε για τη μνήμη του νεκρού, ούτε για εκείνους τους ίδιους που θα σκότωναν γέρο, γυναίκα ή παιδί για εκδίκηση.
Τόσο πολύ θεωρούσαν οι Κρητικοί απαραίτητο " να γίνουν τα δίκια" του ανθρώπου  που σκοτώθηκε, ώστε υπάρχουν περιπτώσεις που οι μανάδες προετοίμαζαν από μικρά τα παιδιά τους, να βάλουν σκοπό της ζωής του, να εκδικηθούν.
Παράδειγμα, η Αράδαινα μικρό αλλά γραφικό χωριό μετά την Ανώπολη. Είναι κτισμένη στα ερείπια της αρχαίας πόλης Αραδήν η οποία είχε δικό της νόμισμα. Το 183 π.X. η Αράδαινα είχε υπογράψει συνθήκη φιλίας με τον Ευμένη βασιλιά της Περγάμου Μικράς Ασίας. Τους δε πρώτους αιώνες μετά Χριστόν ήταν έδρα εκκλησιαστικής Επισκοπής.
Στην είσοδο του χωριού κατασκευάσθηκε το 1985 γέφυρα, η γέφυρα της  Αράδαινας, όπως ακούγεται, με χρήματα της οικογένειας Βαρδινογιάννη, η οποία ενώνει τις πλευρές ενός μεγάλου φαραγγιού. Εδώ οι νέοι κάνουν Bungee jumping στα 138 μέτρα βάθους του φαραγγιού.
Οι Σφακιανοί στην  επανάσταση Δασκαλογιάννη το 1770 έδωσαν μία από τις τελευταίες μάχες τους εδώ. Ο Δασκαλογιάννης είχε μεταφέρει το αρχηγείο του στον Αϊ Αστράτηγο, οι Τούρκοι ανέβηκαν από την θάλασσα και τους κύκλωσαν. O καπετάνιος των Ασφενδιωτών και υπαρχηγός της επανάστασης, Στρατής Βούρβαχης έμεινε να καθυστερήσει τους εχθρούς για να μπορέσουν να αναδιπλωθούν οι υπόλοιποι.
 <<Στο πλάι στην Αράδαινα που είν ο μεγάλος πεύκος
 έπεσε ο Μπουρμπαχοστρατής και ο Διγενής ο Πέτρος
 Εικοσιέξε Σφακιανοί και εις Μαυροβουνιώτης>>.
Το Μάρτιο του 1824 τριακόσιοι Σφακιανοί παρατάχθηκαν στο φαράγγι της Αράδαινας για να καθυστερήσουν την προέλαση των Οθωμανών και έτσι να προλάβουν τα γυναικόπαιδα να ασφαλισθούν στο φαράγγι της Σαμαριάς. Ο σκοπός των αγωνιστών πέτυχε, αλλά λίγοι από αυτούς κατάφεραν να φύγουν σώοι από την άνιση μάχη με 25000 Οθωμανούς. Εδώ στη μεγάλη επανάσταση του 1866-69 τον Ιούλιο του 1867 δόθηκε μια τρομερή μάχη με τους Τούρκους. Ανάμεσα στους νεκρούς καπετάνιους ήταν και ο Βλάχος - Δασκαλάκης ή Τσελεπής ο δεύτερος, ενώ οι Τούρκοι έχασαν τον Ρεσίτ πασά διοικητή του Κάστρου και το στρατηγό του πυροβολικού Διλαβέρ πασά.
Η λαϊκή μούσα έγραψε:
 « Ντελή μου Χουσεΐν μου ίντα τονε γραπτό σου,
 Στσ Αράδαινας το πέρασμα να βρεις το θάνατο σου »
Στο ναό του Αρχαγγέλου γινόταν το ‘‘ξακαθάρισμα‘‘. Οι ύποπτοι για ζωοκλοπή έρχονταν να ορκισθούν και να ξεκαθαρίσουν ότι δεν είχαν εμπλοκή στη κλοπή. Οι κλέφτες φοβόντουσαν τον Αι Αστράτηγο.
Από την Αράδαινα είχε καταγωγή ο Ξανθουδίδης Στέφανος (Ξανθουδάκης), ο ιδρυτής του αρχαιολογικού μουσείου Ηρακλείου.
H φθίνουσα δημογραφική πορεία του χωριού έχει ως εξής: 1821 κάτοικοι 226, 1828 κάτοικοι 143, 1961 κάτοικοι 44, και το 1991 κανένας.  Σήμερα είναι τουριστικός προορισμός και ένα τμήμα του χωριού έχει αναπαλαιωθεί, αλλά εξακολουθεί να μην κατοικείται.
Το φαράγγι της Αράδαινας καταλήγει στα Μάρμαρα, σε μια από τις ωραιότερες παραλίες στην Ελλάδα. Ο μόνος τρόπος για να την επισκεφτείς είναι διανύοντας το φαράγγι ή από τη θάλασσα!
Μάρμαρα


Υπερπαραθυρεοειδισμός



Οι παραθυρεοειδείς αδένες ρυθμίζουν το ασβέστιο στο αίμα
Οι παραθυρεοειδείς αδένες είναι συνήθως τέσσερεις και γειτνιάζουν συχνότερα με την οπίσθια επιφάνεια του θυρεοειδούς. Παρουσιάζονται αρκετές ανατομικές παραλλαγές, τόσο σε σχέση με τον αριθμό τους, όσο και με την εντόπισή τους. Μπορούν να διακριθούν από τη διαφορετική χροιά που έχουν σε σχέση με το γειτονικό παρέγχυμα του θυρεοειδούς. Οι παραθυρεοειδείς αδένες εκκρίνουν την παραθορμόνη (PTH), μια πεπτιδική ορμόνη, που συμμετέχει στο μεταβολισμό του ασβεστίου μαζί με την καλσιτονίνη και τη βιταμίνη D.
Ποια είναι η δράση της παραθορμόνης (PTH) στον οργανισμό;
Ερέθισμα για την έκκριση παραθορμόνης από τους παραθυρεοειδείς αδένες είναι η πτώση της τιμής του ασβεστίου στο αίμα. Όταν λοιπόν το ασβέστιο του αίματος μειωθεί τότε ενεργοποιούνται οι παραθυρεοειδείς και εκκρίνουν την παραθορμόνη.
Με την δράση της, η παραθορμόνη οδηγεί σε αύξηση του ασβέστιο του πλάσματος δρώντας:
  • Στους νεφρούς. Διεγείρει την επαναρρόφηση του ασβεστίου, ενώ αναστέλλει την επαναρρόφηση του φωσφόρου. Στους νεφρούς, επίσης, διεγείρει τη σύνθεση της δραστικής μορφής της βιταμίνης και με τον τρόπο αυτό αυξάνει την εντερική απορρόφηση του ασβεστίου, που εξαρτάται από τη βιταμίνη D. 
  • Στα οστά. Διεγείρει την δράση των οστεοκλαστών, δηλαδή των κυττάρων εκείνων του οστού, που λύνουν δηλαδή καταστρέφουν τις οστικές δοκίδες των οστών. Το αποτέλεσμα είναι η απελευθέρωση ασβεστίου από τα οστά στην κυκλοφορία. Αξίζει να σημειωθεί ότι η καλσιτονίνη έχει την ακριβώς την αντίθετη δράση. Μειώνει την τιμή του ασβεστίου στο αίμα αυξάνοντας την εναπόθεση ασβεστίου στα οστά. Αυτός είναι και ο λόγω που η καλσιτονίνη χρησιμοποιείται κατά τις οστεοπόρωσης. 

Συμπτώματα υπερπαραθυρεοειδισμού
Υπερπαραθυρεοειδισμός ονομάζεται η συχνότερη πάθηση, κατά την οποία υπερπαράγεται ανεξέλεγκτα παραθορμόνη και το ασβέστιο αυξάνεται επικίνδυνα στο αίμα. Συνήθως, (περίπου 90%), ο 1 από τους 4 παραθυρεοειδείς αδένες αποκτά έναν όγκο (αδένωμα παραθυρεοειδούς), ενώ στις υπόλοιπες περιπτώσεις μπορεί να πάσχουν 2 από τους 4, ή και οι 4 παραθυρεοειδείς αδένες (υπερπλασία).
Τα συμπτώματα είναι διαρκής αίσθηση κόπωσης, αδυναμία, καταβολή, πονοκέφαλοι, διαταραχές ύπνου, κατάθλιψη, διαταραχή συγκέντρωσης, διαταραχές μνήμης, τριχόπτωση, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.
Τα υψηλά επίπεδα ασβεστίου/παραθορμόνης στο αίμα προκαλούν αυξημένη χοληστερόλη αίματος, αυξάνουν τον κίνδυνο για εγκεφαλικό επεισόδιο, καρδιακή αρρυθμία, υπέρταση. Προκαλούν λιθίαση των νεφρών και οστεοπόρωση που συχνά οδηγεί σε κατάγματα σκελετού.
Επίσης, το υψηλό επίπεδο ασβεστίου αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου μαστού, παχέος εντέρου, νεφρού και προστάτη.
Αξιοσημείωτο είναι ότι ένα ποσοστό ασθενών με υπερπαραθυρεοειδισμό δε νιώθει εμφανή συμπτώματα κι έχει σιγά-σιγά επηρεασθεί αρνητικά η ποιότητα ζωής του, χωρίς να μπορεί να εξηγήσει τι ευθύνεται και νιώθει γενικά άσχημα. Το εντυπωσιακό με αυτή την κατηγορία ασθενών, είναι η άμεση κι θεαματική βελτίωση της καθημερινότητας τους και της διάθεσής τους, μετά την αφαίρεση του πάσχοντος παραθυρεοειδούς αδένα.


Πως γίνεται η διάγνωση του υπερπαραθυρεοειδισμού;
Η διάγνωση του υπερπαραθυρεοειδισμού γίνεται με ακόλουθες εξετάσεις:
Αιματολογικές εξετάσεις. Για την μέτρηση των τιμών του ολικού ασβεστίου, του ιονισμένου ασβεστίου, του φωσφόρου και της αλκαλικής φωσφατάσης. 
Μέτρηση οστικής πυκνότητας.
Απεικονιστικός έλεγχος για να διαπιστωθεί η θέση του πάσχοντος παραθυρεοειδούς. Ο έλεγχος αυτό αφορά το υπερηχογράφημα τραχήλου από (έμπειρο ακτινολόγο) και το σπινθηρογράφημα παραθυρεοειδών με Sestamibi. Στο ειδικό αυτό Σπινθηρογράφημα με sestamibi ο ασθενής λαμβάνει μια πολύ μικρή ποσότητα μιας ραδιενεργούς ουσίας, η οποία απορροφάται μόνο από τον υπερλειτουργούντα παραθυρεοειδή αδένα και μας οδηγεί στον εντοπισμό του. Να σημειωθεί ότι, η αξονική και η μαγνητική τομογραφία τραχήλου έχουν μικρότερη αξιοπιστία από τις προαναφερόμενες εξετάσεις.


Η θεραπεία
Η θεραπεία είναι χειρουργική, βασιζόμενη στις αρχές χειρουργικής του θυρεοειδούς, με ανατομική προσπέλαση μικρή τομή "χαμόγελου" στον λαιμό. Αποσκοπεί στον εντοπισμό και αφαίρεση του πάσχοντος ή των πασχόντων παραθυρεοειδών αδένων, και στην διατήρηση τουλάχιστον του 1/4 αδένος με αυτομεταμόσχευση στο αντιβράχιο.
Πρέπει πάντα να επιτελείται ταχεία "βιοψική" αναγνώριση του αφαιρεθέντος ιστού προς πιστοποίηση ότι πρόκειται για παραθυρεοειδή αδένα, και αν συνυπάρχει παθολογία απο τον θυρεοειδή αδένα, θα πρέπει να γίνεται και θυρεοειδεκτομή.

Βιβλιογραφία
news-medical.net

Μακαρόνια με μανιτάρια και πιπεριά


Eλαφρύ πιάτο χωρίς κρέας
Μακαρόνια με μανιτάρια και πιπεριά
Υλικά για 4 άτομα
  • 1 πακέτο μακαρόνια της αρεσκείας μας
  • 2 μικρά κρεμμύδια
  • 10 μανιτάρια φρέσκα
  • 2 πράσινες πιπεριές μεγάλες (μπορεί να είναι και καυτερές)
  • 4 ντομάτες
  • Αλάτι-πιπέρι-λίγο λάδι
Εκτέλεση
  • Αρχικά ψιλοκόβετε το κρεμμύδι στο Multi.
  • Έπειτα το ρίχνετε στο τηγάνι με λίγο λάδι και ανάβετε το μάτι.
  • Ενδιάμεσα πλένετε καλά τα μανιτάρια και τα σκουπίζετε να στραγγίξουν. Τα κόβετε λεπτές φέτες.
  • Κόβετε, επίσης και τις πιπεριές σε λεπτές φέτες.
  • Τρίβετε και τη ντομάτα στο multi ή αλλιώς σε μικρά κομμάτια.
  • Όταν ροδίσει το κρεμμύδι ρίχετε μέσα τα ψιλοκομμένα μανιτάρια και την πιπεριά.
  • Με το που αρχίσουν να μαραίνονται, προσθέτετε τις ψιλοκομμένες ντομάτες, αλάτι-πιπέρι.
  • Αφήνετε να βράσουν για 8' περίπου.
  • Έπειτα σκεπάζετε και κατεβάζετε.
  • Όταν δένει η σάλτσα, την οποία ανακατεύετε ελαφρώς να μην κολλήσει, βάζετε και τα μακαρόνια παράλληλα να βράσουν. Σε μια κατσαρόλα γεμίζετε με νερό πάνω απ'τη μέση. Προσθέτετε λίγο αλάτι και λάδι. Όταν αρχίσει να κοχλάζει, ρίχνετε μέσα τα μακαρόνια και ανακατεύετε, μέχρι να βράσουν, ανάλογα με τις οδηγίες.
  • Στο τέλος σουρώνετε τα μακαρόνια και προσθέτετε την σάλτσα στο πιάτο.
Καλή σας όρεξη!

Η β χοριακή γοναδοτροπίνη


Η β χοριακή γοναδοτροπίνη (β-HCG), είναι η ορμόνη της εγκυμοσύνης

Η β χοριακή γοναδοτροπίνη (β-HCG), είναι η ορμόνη της εγκυμοσύνης, η οποία παράγεται από τον πλακούντα αφού εμφυτευτεί το γονιμοποιημένο ωάριο και ανιχνεύεται περίπου μια εβδομάδα μετά τη γονιμοποίηση.  Τις πρώτες εβδομάδες της κύησης η συγκέντρωση της β χοριακής στο αίμα παρουσιάζει εκθετική αύξηση. Το μέγιστο της συγκέντρωσης παρατηρείται κατά τη διάρκεια του 1ου τριμήνου, ενώ κατά τη διάρκεια της κύησης παραμένει σημαντικά αυξημένη.
Η β χοριακή ορμόνη ανιχνεύεται στα ούρα με τα τεστ εγκυμοσύνης που κυκλοφορούν στο εμπόριο και πιο νωρίς με την εξέταση αίματος σε εξειδικευμένο εργαστήριο.  Συγκεκριμένα ανιχνεύεται στο αίμα, 11 ημέρες μετά τη σύλληψη του εμβρύου και στα ούρα, 12-14 ημέρες μετά τη σύλληψη.
Δεν υπάρχει μια μοναδική φυσιολογική τιμή για την β χοριακή γοναδοτροπίνη, αλλά υπάρχει ένα ευρύ φάσμα καθώς η εγκυμοσύνη προχωρά. Ο γυναικολόγος στην ουσία παρακολουθεί το ρυθμό αύξησης της ορμόνης στο αίμα τις πρώτες μέρες για να διαπιστώσει εάν η κύηση εξελίσσεται φυσιολογικά, γεγονός που απαιτεί επαναλαμβανόμενες εξετάσεις αίματος. Η συγκέντρωση της β χοριακής διπλασιάζεται κάθε 48-72 ώρες κατά τη διάρκεια των πρώτων 6 εβδομάδων της κύησης. Καθώς η εγκυμοσύνη εξελίσσεται, ο ρυθμός αύξησης μειώνεται σημαντικά.  Σε περιπτώσεις παλίνδρομης κύησης τα επίπεδα της β χοριακής πέφτουν ή δεν αντιστοιχούν στην ηλικία της κύησης.
Το βασικό πλεονέκτημα της β χοριακής μέτρησης στο αίμα είναι πως υπολογίζονται τα ακριβή επίπεδα της ορμόνης σε αντίθεση με το τεστ ούρων. Παρόλο που τα σύγχρονα τεστ κυήσεως (ούρα) που υπάρχουν στο εμπόριο είναι πλέον αρκετά ευαίσθητα και ανιχνεύουν μια εγκυμοσύνη ακόμα και 2-3 μέρες πριν την καθυστέρηση, μπορεί να δείξουν λανθασμένα αποτελέσματα  εάν τα ούρα είναι πολύ αραιά ή εάν το τεστ δεν έγινε με το σωστό τρόπο. Η εξέταση της β χοριακής γοναδοτροπίνης στο αίμα είναι ο σίγουρος τρόπος πιστοποίησης μιας πιθανής εγκυμοσύνης.
Τιμές β χοριακής
Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η εξέλιξη των τιμών β χοριακής σε μια φυσιολογικά εξελισσόμενη εγκυμοσύνη
Μέρες από την τελευταία περίοδο
Μέρες από την σύλληψη
Τι συμβαίνει
Β-χοριακή
26
12

0-50
27
13

25-100
28
14

50-100
29
15

100-200
30
16

200-400
31
17

400-1000
32
18

1050-2800
33
19

1440-3760
34
20

1940-4980
35
21

2580-6530
36
22

3400-8450
37
23

4420-10810
38
24
Εμφανίζεται ο αμνιακός σάκκος
5680-13660
39
25

7220-17050
40
26

9050-21040
41
27

10140-23340
42
28
Εμφανίζεται καρδιακός χτύπος
11230-25640
43
29

13750-30880
44
30

16650-36750
45
31
Εμφανίζεται το έμβρυο
19910-43220
46
32

25530-50210     
47
33

27470-57640     
48
34

31700-65380
49
35

36130-73280
50
36

40700-81150
51
37

45300-88790
52
38

49810-95990
53
39

54120-102540
54
40

58200-108230
55
41

61640-112870
56
42

64600-116310
-Βήτα-ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (Beta-hCG)
Τύποι καρκίνου: Χοριοκαρκίνωμα και καρκίνος των όρχεων
Ιστοί: Εξέταση ούρων ή αίματος
Πώς χρησιμοποιείται: Για να εκτιμηθεί το στάδιο, η πρόγνωση και η ανταπόκριση στη θεραπεία
Πηγή
babymed.gr

H ασυμφωνία είναι εποικοδομητική


Πρέπει πάντα να συμφωνούμε απόλυτα με τους ανθρώπους;
Γιατί θα πρέπει πάντα να συμφωνούμε απόλυτα με τους ανθρώπους, προκειμένου να διατηρήσουμε την αγάπη και το σεβασμό μας σ' αυτούς;
Καθένας έχει μια πολύ προσωπική άποψη για τον κόσμο, αλλά άσχετα με το πώς βλέπουμε κάτι, οι άνθρωποι έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία απ' οποιαδήποτε μεμονωμένη γνώμη.
Στην πραγματικότητα, φροντίζω πάντα να βρίσκω φίλους που έχουν διαφορετική γνώμη απ' τη δική μου. Είναι αυτοί που ευθύνονται περισσότερο για την αλλαγή των απόψεών μου. Με κάνουν αδιάκοπα να επαναξιολογώ τα πιστεύω μου. Είναι αυτοί που προκαλούν το πνεύμα μου κι ενθαρρύνουν την ωρίμανσή μου...
Leo Buscaglia

emedi life coaching

Τα καλύτερα κόλπα για τα σπυράκια


Πώς να απαλλαγείτε από τα σπυράκια αμέσως
Εξαλείψτε τα σπυράκια γρήγορα στο σπίτι με μέτρα που λειτουργούν.
Η ακμή είναι ένα μεγάλο πρόβλημα για πολλούς.
-Συνταγή για τα σπυράκια Νο 1
Υλικά
  • 4 ασπιρίνες
  • 1 κουταλιά της σούπας Μέλι
Οδηγίες
Πάρτε 4 δισκία ασπιρίνης και το αλέστε τα στο γουδί σε  λεπτή σκόνη. Προσθέστε μερικές σταγόνες νερό μέχρι να κάνει μια πάστα η ασπιρίνη. Ανακατέψτε κουταλάκι το μέλι με την πάστα και εφαρμόσετε στο πρόσωπό σας. Αφήστε το μείγμα στο πρόσωπό σας για 20 λεπτά και στη συνέχεια ξεπλύνετε. Αυτό το μίγμα λόγω του σαλικυλικού οξέος που περιέχεται στην ασπιρίνη είναι αποτελεσματικό κατά της ακμής. Το μέλι βοηθάει στην απολέπιση του δέρματος, αποβάλλονται τα νεκρά κύτταρα του δέρματος, και καθαρίζει τους πόρους.
-Συνταγή για τα σπυράκια Νο 2
Διαχωρίστε το ασπράδι από ένα αυγό και κτυπήστε το έως ότου γίνει ελαφρώς αφρώδες. Απλώστε το στο πρόσωπό σας και αφήστε το για μια έως δύο ώρες. Ξεπλύνετε το πρόσωπό σας. Η μάσκα θα βοηθήσει να εξαφανιστούν γρήγορα τα σπυράκια.
-Συνταγή για τα σπυράκια Νο 3
Εφαρμόστε λίγη οδοντόπαστα πάνω στα  σπυράκια. Αφήστε την οδοντόκρεμα για όλη τη νύχτα. Η οδοντόκρεμα θα στεγνώσει τα σπυράκια και θα απομακρύνει  τα βακτήρια.  Η ερυθρότητα και το πρήξιμο θα μειωθούν αισθητά από το πρωί.
-Συνταγή για τα σπυράκια Νο 4
Το πρωί πλύνετε το πρόσωπό σας με ένα απαλό σαπούνι καθαρισμού ή με κρέμα καθαρισμού. Εφαρμόστε κρέμα νεοσπορίνης  και αφήστε την. Επαναλάβετε τη διαδικασία και πάλι πριν από τον ύπνο. Η νεοσπορίνη  είναι μία αντιβιοτική κρέμα για την ακμή που ουσιαστικά προκαλείται από βακτήρια, έτσι ώστε η κρέμα αυτή μειώνει γρήγορα την ακμή και εξαλείφει το πρήξιμο. Εάν εφαρμοστεί δύο ή τρεις φορές την ημέρα, τα σπυράκια εξαφανίζονται από την επόμενη ημέρα.
Βιβλιογραφία
ehow.com

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Μετρήστε σωστά την πίεσή σας


Μάθετε να μετράτε σωστά την πίεσή σας
Η αρτηριακή πίεση μετράται πολύ εύκολα με ένα όργανο που λέγεται σφυγμομανόμετρο (πιεσόμετρο) το οποίο εφαρμόσθηκε εδώ και περισσότερα από 100 χρόνια από τον Riva Roci.
Υπάρχουν πολλών ειδών πιεσόμετρα.
Τα υδραργυρικά σφυγμομανόμετρα είναι τα πιο ακριβή στις μετρήσεις τους, αλλά είναι πιο δύσκολο να χρησιμοποιηθούν από τον μη ειδικό, διότι απαιτούν μια κάποια μικρή εκπαίδευση στη χρήση τους και επιπλέον περιέχουν υδράργυρο που είναι τοξική ουσία και με την οποία πρέπει να αποφεύγετε η άμεση επαφή.
Αντίθετα, τα ημιαυτόματα ή τα αυτόματα ηλεκτρονικά πιεσόμετρα είναι εύκολα στη χρήση τους και γι αυτό είναι ευρέως διαδεδομένα αφού έχουν ικανοποιητική ακρίβεια στις μετρήσεις τους. Ενδείκνυνται, ιδιαίτερα εάν έχετε προβλήματα ακοής ή οράσεως και δεν υπάρχει κάποιος στο σπίτι να σας βοηθήσει στη μέτρηση της πίεσης. Να θυμάστε, ότι αν έχετε αρρυθμία τότε οι ενδείξεις τους μπορεί να είναι λανθασμένες.
Επίσης, οι συσκευές που μετρούν την πίεση από τον καρπό ή τα δάχτυλα δεν είναι τόσο ακριβείς όσο αυτές που μετρούν την πίεση από τον βραχίονα, ως εκ τούτου συνιστάται η αποφυγή της χρήσης τους. Αποδεκτά είναι, επίσης, και τα aneroid πιεσόμετρα, τα πιεσόμετρα σαν ρολόγια. Να έχετε υπόψιν σας όμως, ότι τόσο τα πιεσόμετρα σαν ρολόγια όσο και τα αυτόματα (‘ηλεκτρονικά’) χρειάζονται ανά περιοδικά διαστήματα έλεγχο, συγκρίνοντας τα με τα υδραργυρικά πιεσόμετρα.


Πώς θα μετρήσετε σωστά την πίεσή σας
Για να μετρήσετε σωστά την πίεσή σας, θα πρέπει να τοποθετήσετε την περιχειρίδα (αεροθάλαμο) του πιεσόμετρου στον αριστερό ή στο δεξιό βραχίονα, περίπου στο ύψος της καρδιάς, λίγο πιο πάνω από τον αγκώνα, και το ακουστικό πάνω από την αρτηρία που βρίσκεται στη εσωτερική πλευρά της άρθρωσης του χεριού.
Φουσκώνετε την περιχειρίδα, ώσπου να εξαφανιστεί ο σφυγμός που ψηλαφάτε στον καρπό, πράγμα που σημαίνει ότι ή πίεση μέσα στην περιχειρίδα ξεπερνά την πίεση της αρτηρίας και η κυκλοφορία του αίματος έχει σταματήσει. Αφήνετε κατόπιν τον αέρα να φεύγει σιγά–σιγά. Το σημείο στο οποίο ακούγεται ο πρώτος ήχος, αντιστοιχεί στη συστολική πίεση. Συνεχίζετε να αφήνετε τον αέρα να διαφεύγει. Το επίπεδο της πίεσης στο οποίο τελικά εξαφανίζονται οι ήχοι αντιστοιχεί στη διαστολική πίεση.
Η νοσηλεύτρια ή ο ιατρός είναι αυτοί που θα σας εκπαιδεύσουν να μετράτε σωστά την αρτηριακή πίεση.


Οι παρακάτω συμβουλές θα σας βοηθήσουν να μην κάνετε λάθη κατά την μέτρηση:
  • Η πίεση θα πρέπει να λαμβάνεται μετά από τουλάχιστον 5-10 λεπτά ξεκούρασης και ηρεμίας. Επίσης, την προηγούμενη μία ώρα να μην έχετε φάει, καπνίσει ή κουραστεί πολύ. Αφήστε να περάσει μία με δύο ώρες μετά την γυμναστική σας μέχρι να μετρήσετε την πίεσή σας. Το περιβάλλον να είναι ήσυχο και ευχάριστο από πλευράς θερμοκρασίας. Μπορείτε να είστε καθισμένοι αλλά με στηριγμένη την πλάτη σας
  • Να μη φοράτε στενά ρούχα στο χέρι που θα μετρήσετε την πίεσή σας
  • Το άνω άκρο πρέπει να είναι χαλαρό και να στηρίζεται σε μια επιφάνεια π.χ. τραπέζι, γραφείο, έτσι ώστε η περιχειρίδα να είναι στο ύψος της καρδιάς. Εάν δεν στηρίζεται και απλά ‘κρέμεται’ ή είναι χαμηλότερα από το ύψος της καρδιάς, τότε η πίεση μπορεί να βρεθεί αυξημένη κατά 7-10 mmHg. Τα κάτω άκρα δεν πρέπει να είναι σταυρωμένα και δεν πρέπει να μιλάτε κατά την στιγμή της μέτρησης γιατί η πίεση θα βρεθεί αυξημένη
  • Το μέγεθος του αεροθαλάμου της περιχειρίδος παίζει ρόλο στην ακρίβεια των μετρήσεών σας. Αν είναι μικρότερο από ότι χρειάζεται, η πίεση θα βρεθεί υψηλότερη από ότι πραγματικά είναι. Αν είναι μεγαλύτερο από το κανονικό, η πίεση θα βρεθεί χαμηλότερη. Κανονικά, ο αεροθάλαμος πρέπει να είναι τουλάχιστον το 40% της περιφέρειας του μπράτσου σας. Υπάρχουν στο εμπόριο τουλάχιστον τρία μεγέθη αεροθαλάμων για να επιλέξετε το καταλληλότερο για εσάς
  • Το κάτω άκρο της περιχειρίδος να είναι περίπου 3 εκατοστά πάνω από τον αγκώνα
  • Το στηθοσκόπιο θα πρέπει να τοποθετηθεί ελαφριά, αλλά σταθερά πάνω από την βραχιόνιο αρτηρία
  • Η πρώτη μέτρηση συνοδεύεται με ψηλάφηση του σφυγμού στον καρπό για να έχετε μία πρώτη εκτίμηση για την συστολική πίεση. Ακολούθως, φουσκώνετε γρήγορα τον αεροθάλαμο 20-30 mmHg πάνω από εκείνο το επίπεδο της πίεσης στο οποίο εξαφανίζεται ο σφυγμός στον καρπό. Στη συνέχεια, ανοίγετε τη βαλβίδα και ξεφουσκώνετε με σταθερό ρυθμό 2-3 mmHg ανά κάθε κτύπο της καρδιάς. Αυτό σημαίνει ότι αν έχετε περίπου 60-70 σφυγμούς ανά λεπτό χρειάζονται περίπου 20 δευτερόλεπτα για να ξεφουσκώσει ο αεροθάλαμος ώστε να εξαφανιστούν οι ήχοι. Αν ξεφουσκώνετε γρηγορότερα, οι μετρήσεις θα είναι ανακριβείς
  • Ο πρώτος ήχος που ακούτε, καθώς ξεφουσκώνετε τον αεροθάλαμο είναι η συστολική πίεση, ενώ το σημείο στο οποίο οι ήχοι εξαφανίζονται είναι η διαστολική πίεση. Σε σπάνιες περιπτώσεις που οι ήχοι επιμένουν να ακούγονται παρόλο που πλησιάζετε στο επίπεδο των 0 mmHg στο πιεσόμετρο, τότε σαν διαστολική πίεση θα θεωρήσετε εκείνη την τιμή στην οποία οι ήχοι αρχίζουν να εξασθενούν σε ένταση
  • Αν οι ήχοι είναι ασθενείς και δεν ακούγονται καλά, μπορείτε να σηκώσετε το χέρι ψηλά, να ανοιγοκλείσετε την παλάμη σας 5-10 φορές και να ξαναμετρήσετε με γρήγορο φούσκωμα του αεροθαλάμου
  • Η μέτρηση θα πρέπει να γίνεται αρχικά και στα δύο άνω άκρα. Αν βρείτε διαφορά μέχρι 15 χιλιοστών υδραργύρου μεταξύ των δύο χεριών, μην ανησυχήσετε. Είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Αν υπάρχει μεγαλύτερη διαφορά, ο γιατρός θα σας κατευθύνει για τα περαιτέρω.
  • Για τις επόμενες μετρήσεις να χρησιμοποιείτε το άκρο που θα δείξει την μεγαλύτερη πίεση. Να κάνετε δύο μετρήσεις με μεσοδιάστημα τουλάχιστον 3 λεπτών και να υπολογίσετε το μέσο όρο. Αν βρείτε διαφορά πάνω από 5 mmHg, συνεχίστε τις μετρήσεις, ώσπου να βρεθεί περίπου η ίδια τιμή πίεσης σε δύο διαδοχικές μετρήσεις.

Περιπατητική μέτρηση της πίεσης (Holter)
Σε ειδικές περιπτώσεις, ο γιατρός θα σας συστήσει να παρακολουθήσετε τις διακυμάνσεις της πίεσης σας σε όλη τη διάρκεια του ημερονυχτίου με ένα ειδικό μηχάνημα αυτόματης μέτρησης, το οποίο θα φορέσετε για 24 ώρες (Holter). Εδώ με κατάλληλη ρύθμιση γίνεται μέτρηση της πίεσης κάθε 15–20 λεπτά την ημέρα και κάθε 20–30 λεπτά τη νύχτα. Έτσι, θα έχετε πολλές μετρήσεις της πίεσής σας και μάλιστα στο δικό σας γνώριμο σπιτικό ή επαγγελματικό περιβάλλον. Αν και τιμή αναφοράς αποτελεί η αρτηριακή πίεση ιατρείου, η περιπατητική αρτηριακή πίεση είναι καλύτερος προγνωστικός δείκτης καρδιαγγειακού κινδύνου. Οι φυσιολογικές τιμές είναι διαφορετικές σε σχέση με την πίεση ιατρείου.
Η 24ωρη καταγραφή αρτηριακής πίεσης θεωρείται σημαντική στις περιπτώσεις όπου:
  • Υπάρχει μεγάλη μεταβλητότητα της αρτηριακής πίεσης ιατρείου
  • Μετρείται υψηλή πίεση ιατρείου σε ασθενείς χαμηλού συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου
  • Υπάρχει μεγάλη απόκλιση τιμών αρτηριακής πίεσης ιατρείου και τιμών αρτηριακής πίεσης στο σπίτι
  • Θεωρείται πιθανή η αντίσταση στην φαρμακευτική αγωγή
  • Είναι πιθανά τα υποτασικά επεισόδια όπως σε ηλικιωμένους ή διαβητικούς ασθενείς
  • Σε έγκυες γυναίκες οι οποίες εμφανίζουν συχνά υψηλή αρτηριακή πίεση ιατρείου

Χρειάζεται να ξέρετε να μετράτε μόνοι σας την πίεσή σας;
Η κλινική και προγνωστική αξία των μετρήσεων στο σπίτι αναδεικνύεται συνεχώς και ενδείκνυται επειδή παρέχει πληροφορίες για τη μείωση της πίεσης κατά τη διάρκεια της μικρότερης δράσης της αγωγής, βελτιώνει τη συμμόρφωση του ασθενούς στα θεραπευτικά σχήματα και δεν επηρεάζεται από τις περιβαλλοντικές συνθήκες όπως συμβαίνει κατά τη διάρκεια της περιπατητικής καταγραφής αρτηριακής πίεσης.
Οι μετρήσεις κατ’οίκον πρέπει να αποφεύγονται όταν προκαλούν άγχος στον ασθενή και ωθούν στην αυτόβουλη αλλαγή των θεραπευτικών σχημάτων. Οι φυσιολογικές τιμές είναι διαφορετικές από την αρτηριακή πίεση ιατρείου και τις τιμές της περιπατητικής καταγραφής αρτηριακής πίεσης.


Πόσο συχνά πρέπει να μετράτε την πίεσή σας;
Κάθε υγιής ενήλικας θα πρέπει να μετρά την πίεσή του τουλάχιστον μία φορά στα δύο με τρία χρόνια. Αν βρεθεί αυξημένη, θα επισκεφθεί τον γιατρό του για όλες τις περαιτέρω οδηγίες.
Ο υπερτασικός που μόλις αρχίζει να λαμβάνει αντιυπερτασικά φάρμακα, θα πρέπει τις πρώτες 3-4 εβδομάδες, να μετρά την πίεσή του τακτικά, ίσως και δύο φορές την ημέρα (πρωί και βράδυ πριν την λήψη των φαρμάκων). Μετά το διάστημα αυτό, που η πίεσή του αναμένεται να έχει ρυθμισθεί, θα πρέπει να την παρακολουθεί μία ή δύο φορές την εβδομάδα, εκτός και αν παρουσιάσει κάποιο άλλο σύμπτωμα ή έχει διαφορετικές οδηγίες από τον γιατρό του.
Φυσιολογικά όρια τιμών αρτηριακής πίεσης (mmHg) με βάση διαφορετικούς τρόπους μέτρησης
 
Συστολική ΑΠ
Διαστολική ΑΠ
Ιατρείο
140
90
24ωρη καταγραφή
125-130
80
Ημέρα
130-135
85
Νύχτα
120
70
Κατ’οίκον
130-135
85

Υπέρταση ‘λευκής μπλούζας’
Πρόκειται για άτομα με αυξημένη πίεση στο ιατρείο σε τουλάχιστον 3 επισκέψεις, ενώ οι μετρήσεις της πίεσης στο σπίτι ή της 24ώρης καταγραφής βρίσκονται σε φυσιολογικά όρια. Προτιμότερη είναι η χρήση του όρου ‘μεμονωμένη υπέρταση ιατρείο’ επειδή η διαφορά της πίεσης που μετράται από το καταγραφικό μηχάνημα εντός του ιατρείου δεν συσχετίζεται απόλυτα με την αύξηση της πίεσης που παρατηρείται κατά τη μέτρηση της πίεσης από τον ιατρό, και η οποία αποτελεί το πραγματικό φαινόμενο ‘λευκής μπλούζας’.
Η μεμονωμένη υπέρταση ιατρείου παρατηρείται στο 15% του γενικού πληθυσμού και στο ένα τρίτο των διαγνωσμένων υπερτασικών ασθενών. Τα άτομα με μεμονωμένη υπέρταση ιατρείου δεν χρειάζονται θεραπεία υπό την προϋπόθεση ότι δεν έχουν ενδείξεις προσβολής οργάνων στόχων και διατρέχουν μικρό καρδιαγγειακό κίνδυνο.


Συγκαλυμμένη υπέρταση
Πρόκειται για το αντίστροφο φαινόμενο της υπέρτασης λευκής μπλούζας, δηλαδή φυσιολογική πίεση στο ιατρείο αλλά αυξημένη εκτός ιατρείου, το οποίο συναντάται σε 1 στους 7 υπερτασικούς. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η συγκαλυμμένη υπέρταση συνδέεται με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, περίπου όσο και η συνήθης υπέρταση. Η διάγνωση βασίζεται σε δύο 24ώρες καταγραφές πίεσης σε διάστημα μερικών εβδομάδων και η αποκάλυψη της αποτελεί ένδειξη για θεραπεία.


Αρτηριακή πίεση κατά την άσκηση
Αύξηση της συστολικής πίεσης κατά τη μέγιστη κόπωση σε κυλιόμενο τάπητα, άνω των 210 mmHg στους άνδρες και άνω των 190 mmHg στις γυναίκες, συνιστά υπερτασική απάντηση στην άσκηση και σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο επιδεινούμενης αρτηριακής υπέρτασης σε νορμοτασικούς, καθώς και σε άτομα με υψηλή φυσιολογική αρτηριακή πίεση. Επίσης συνδέεται με ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα εξαιτίας της συσχέτισής του με δείκτες βλάβης των οργάνων στόχων. Γι αυτούς ακριβώς τους λόγους η υποβολή σε δοκιμασία κόπωσης ενός ατόμου που διερευνάται για υπέρταση προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες πέρα από την πιθανή διάγνωση στεφανιαίας νόσου.