Αρχική

Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2013

Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια


Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, Chronic obstructive pulmonary disease-COPD, ICD-10 J40-J44, J47 είναι μία από τις πιο συχνές ασθένειες των πνευμόνων και κάνει δύσκολη την αναπνοή.
Υπάρχουν δύο κύριες μορφές της ΧΑΠ:
-Η χρόνια βρογχίτιδα, ICD-10 J42 με μακροχρόνιο βήχα με βλέννα.
-Το εμφύσημα, ICD-10 J43, το οποίο συνεπάγεται την καταστροφή των πνευμόνων την πάροδο του χρόνου.
Οι περισσότεροι άνθρωποι με ΧΑΠ έχουν ένα συνδυασμό και των δυο καταστάσεων.
Αίτια, επίπτωση και παράγοντες κινδύνου
Το κάπνισμα είναι η κύρια αιτία της ΧΑΠ και γι' αυτό λέγεται και νόσος των καπνιστών. Όσο περισσότερο καπνίζει ένα άτομο, τόσο πιο πιθανό είναι να αναπτύξει ΧΑΠ. Ωστόσο, μερικοί άνθρωποι καπνίζουν για χρόνια και ποτέ δεν παθαίνουν ΧΑΠ.
Σε σπάνιες περιπτώσεις, μη καπνιστές που στερούνται από μια πρωτεΐνη που ονομάζεται άλφα-1 αντιθρυψίνη μπορεί να αναπτύξουν εμφύσημα.
Άλλοι παράγοντες κινδύνου για ΧΑΠ είναι:
  • Η έκθεση σε ορισμένα αέρια ή αναθυμιάσεις στο χώρο εργασίας
  • Η έκθεση σε βαρύ παθητικό κάπνισμα και η ρύπανση
  • Η συχνή χρήση της φωτιάς για μαγείρεμα χωρίς τον  κατάλληλο εξαερισμό
Συμπτώματα ΧΑΠ
  • Βήχας με ή χωρίς βλέννα
  • Κούραση
  • Πολλές λοιμώξεις του αναπνευστικού
  • Δύσπνοια (δύσπνοια), που χειροτερεύει με ήπια δραστηριότητα
  • Συριγμός
Σημεία και εξετάσεις
  • Το καλύτερο τεστ για τη ΧΑΠ είναι μια δοκιμή λειτουργίας των πνευμόνων που ονομάζεται σπιρομέτρηση. 
  • Η ακρόαση των πνευμόνων με στηθοσκόπιο, επίσης, μπορεί να φανεί χρήσιμη. 
  • Ακτινογραφίες και αξονική τομογραφία πνευμόνων μπορεί να είναι χρήσιμες.
  • Εξέταση αίματος για αέρια  αρτηριακού αίματος, για να μετρηθούν οι ποσότητες του οξυγόνου και του διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα, γίνονται, επίσης.
Θεραπεία
Δεν υπάρχει θεραπεία για τη ΧΑΠ. 
  • Ωστόσο, υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να ανακουφίσετε τα συμπτώματα και να κρατήσετε την ασθένεια σταθερή.
  • Τα άτομα με ΧΑΠ πρέπει να σταματήσουν το κάπνισμα. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να επιβραδυνθεί η βλάβη των πνευμόνων.
  • Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ΧΑΠ:
-Inhalers (βρογχοδιασταλτικά) για να ανοίξουν τους αεραγωγούς, όπως ιπρατρόπιο (Atrovent), τιοτρόπιο (Spiriva), σαλμετερόλη (Serevent), φορμοτερόλη (Foradil), ή αλβουτερόλη.
-Εισπνεόμενα στεροειδή για τη μείωση της φλεγμονής των πνευμόνων.
-Αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως η μοντελουκάστη (Singulair) και μερικές φορές χρησιμοποιείται η roflimulast.
-Σε σοβαρές περιπτώσεις, ή κατά τη διάρκεια κρίσεων (flare-ups), μπορεί να χρειαστεί οι ασθενείς να λάβουν:
  • Στεροειδή από το στόμα ή μέσω μιας φλέβας (ενδοφλεβίως)
  • Βρογχοδιασταλτικά μέσω ενός νεφελοποιητή
  • Οξυγονοθεραπεία. Βοήθεια κατά τη διάρκεια της αναπνοής από ένα μηχάνημα (μέσα από μια μάσκα BiPAP, ή έναν ενδοτραχειακό σωλήνα), εάν είναι χαμηλά τα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα σας.
-Αντιβιοτικά συνταγογραφούνται κατά τη διάρκεια των συμπτωμάτων flare-ups, επειδή οι λοιμώξεις μπορεί να επιδεινώσουν την ΧΑΠ.
-Η πνευμονική αποκατάσταση δεν θεραπεύει την ασθένεια των πνευμόνων, αλλά μπορεί να σας διδάξει να αναπνέετε με διαφορετικό τρόπο, έτσι ώστε να μπορείτε να παραμείνετε ενεργοί. 
-Η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση της μυϊκής δύναμης στα πόδια. Περπατήστε για να ενισχύσετε τη δύναμη. Προσπαθήστε να μην μιλάτε, αν έχετε δυσκολία στην αναπνοή.
-Έχετε σφιγμένα χείλη  κατά την εκπνοή (για να αδειάσετε τους πνεύμονές σας πριν από την επόμενη εισπνοή).
Πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να βελτιώσετε την ποιότητα ζωής σας:
  • Αποφυγή του πολύ κρύου αέρα
  • Αποφυγή καπνίσματος  στο σπίτι 
  • Μείωση της ρύπανσης του αέρα από το τζάκι και από άλλα ερεθιστικά αέρια
  • Κάντε μια υγιεινή διατροφή με ψάρια, πουλερικά, ή άπαχο κρέας, καθώς και φρούτα και τα λαχανικά 
  • Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να χρησιμοποιηθεί, αλλά μόνο λίγοι ασθενείς μπορούν να επωφεληθούν από αυτές τις χειρουργικές θεραπείες:
-Η χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση τμημάτων του πνεύμονα του ασθενή μπορεί να βοηθήσει σε εμφύσημα
-Μεταμόσχευση πνευμόνων για σοβαρές περιπτώσεις
Πρόγνωση
Η ΧΑΠ είναι μια μακροχρόνια (χρόνια) ασθένεια. Η ασθένεια θα επιδεινωθεί πιο γρήγορα, αν ο ασθενής δεν σταματήσει το κάπνισμα.
Οι ασθενείς με σοβαρή ΧΑΠ μπορεί να χρειάζονται συχνές νοσηλείες.
Επιπλοκές
  • Ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός (αρρυθμία)
  • Ανάγκη για μηχανική αναπνοή και θεραπεία με οξυγόνο
  • Δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια ή πνευμονική (διόγκωση της καρδιάς και καρδιακή ανεπάρκεια που οφείλεται σε χρόνιες παθήσεις των πνευμόνων)
  • Πνευμονία
  • Πνευμοθώρακας
  • Σοβαρή απώλεια βάρους και υποσιτισμός
  • Αραίωση των οστών (οστεοπόρωση)
  • Σε ταχεία αύξηση σε δύσπνοια, παραπομπή στα επείγοντα
Πρόληψη
Το κάπνισμα πρέπει να σταματήσει. Διάφορα φάρμακα είναι, επίσης, διαθέσιμα για να βοηθήσουν στη διακοπή του καπνίσματος. Τα φάρμακα είναι πιο αποτελεσματικά αν το επιθυμείτε πραγματικά να σταματήσετε το κάπνισμα.
Βιβλιογραφία
1.       Hoogendoorn M, Feenstra TL, Hoogenveen RT, Rutten-van MÃlken MP. Long-term effectiveness and cost-effectiveness of smoking cessation interventions in patients with COPD. Thorax. 2010;65(8):711-718.
2.       Agarwal R, Aggarwal AN, Gupta D, Jindal SK. Inhaled corticosteroids vs placebo for preventing COPD exacerbations: a systematic review and metaregression of randomized controlled trials. Chest. 2010; 137(2):318-325.
3.       Shapiro SD, Reilly JJ Jr., Rennard SI. Chronic bronchitis and emphysema. In: Mason RJ, Broaddus VC, Martin TR, et al.Murray & Nadel's Textbook of Respiratory Medicine. 5th ed. Philadelphia, Pa: Saunders Elsevier; 2010:chap 39.


Αλλεργίες στα παιδιά


Ένα στα πέντε παιδιά παρουσιάζει, κάποια μορφή αλλεργίας με τις συχνότερες να είναι η αλλεργική ρινίτιδα και το αλλεργικό άσθμα, ενώ οι πιο επικίνδυνες είναι οι τροφικές αλλεργίες, οι οποίες όμως δεν είναι τόσο συχνές.
Κι ενώ η αλλεργική ρινίτιδα, το αλλεργικό άσθμα και η αλλεργία από το τσίμπημα μέλισσας ή σφήκας μπορούν να θεραπευτούν με την υπογλώσσια ή υποδόρια χορήγηση ανοσοθεραπευτικών φαρμάκων, για την αντιμετώπιση των τροφικών αλλεργιών δεν έχει βρεθεί ακόμη κάποιο φάρμακο. Η μόνη λύση είναι η αποφυγή των τροφίμων που προκαλούν την αλλεργία.
Το ποσοστό της τροφικής αλλεργίας στα παιδιά ανέρχεται στο 8%, ενώ στους ενήλικες μόνο στο 1%. Αυτό, οφείλεται στο ότι τα παιδιά δοκιμάζουν νέα τρόφιμα τα οποία μπορεί να τους προκαλέσουν αλλεργία.
Για το 90% των τροφικών αλλεργικών αντιδράσεων στα παιδιά ευθύνονται το γάλα, τα αβγά, οι ξηροί καρποί - ιδίως τα φιστίκια- τα σιτηρά, τα όσπρια,τα ψάρια και τα οστρακοειδή.
Τα πιο επικίνδυνα από τα τρόφιμα θεωρούνται τα φιστίκια, τα ψάρια και τα οστρακοειδή. Το γάλα και τα αυγά μπορεί να προκαλέσουν ατοπική δερματίτιδα και γαστρεντερικά προβλήματα, όπως διάρροια και έμετο.
Η ιδανική θεραπεία για τις αλλεργίες στα τρόφιμα είναι η αποφυγή τους για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.
Για την αλλεργική ρινίτιδα και το αλλεργικό άσθμα ενοχοποιούνται, κυρίως, τα ακάρεα που υπάρχουν στη σκόνη, η γύρη, τα επιθήλια ζώων και τα έντονα αρώματα. Η αλλεργική ρινίτιδα, αν δεν συνυπάρχει και άσθμα, είναι απλώς ενοχλητική κι όχι επικίνδυνη.
Βιβλιογραφία
ΑΠΕ-ΜΠΕ


Χρόνια δερματίτιδα


Χρόνια δερματίτιδα ατοπική ή από στάση ή δυσιδρωσικό έκζεμα.
Η χρόνια δερματίτιδα χαρακτηρίζεται από λειχηνοποίηση, απολέπιση, έντονο κνησμό και υπερμελάγχρωση. Συχνά το ξύσιμο από την φαγούρα την επιδεινώνει.
Η θεραπεία της χρόνιας δερματίτιδας είναι η ενυδάτωση, η μείωση του κνησμού και ο έλεγχος της φλεγμονής.
Άρα, είναι ωφέλιμη η συχνή χρήση ενυδατικών γαλακτωμάτων, συστηματικών αντισταμινικών και στερεοειδών αλοιφών.
Ειδικά σε δερματίτιδα από στάση (φλεβική ανεπάρκεια) για να πετύχει η θεραπεία της δερματίτιδας πρέπει να μειωθεί το οίδημα των κάτω άκρων. Στις περιοχές αυτές, πολύ συχνά εμφανίζονται και έλκη στάσης από τραυματισμούς στις περιοχές της δερματίτιδας.
Τα τοπικά και συστηματικά αντιβιοτικά συνήθως δεν ωφελούν στην χρόνια δερματίτιδα.

Χρόνιος πόνος


Η αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου είναι μια πρόκληση.
Ο χρόνιος πόνος, ICD-10 R52.1-R52.2, μπορεί να εγκατασταθεί μετά από ένα κάταγμα, μετά από μια επέμβαση, μετά μια ασθένεια ή ένα τραυματισμό που μοιάζει να έχει θεραπευτεί. Επίσης, ο χρόνιος πόνος μπορεί να σχετίζεται με χρόνιες παθήσεις, όπως η αρθρίτιδα, ενώ άλλες φορές εμφανίζεται χωρίς εμφανή αιτία.
Όποια κι αν είναι η αιτία, ο χρόνιος πόνος προκαλεί και συναισθηματικά προβλήματα.
Το άγχος και η κατάθλιψη μπορεί να εντείνει τον πόνο και ο διακεκομμένος από τον πόνο ύπνος προκαλεί εξάντληση και απελπισία.
Οι κλασσικές θεραπείες του πόνου
  • Φάρμακα από το στόμα
Τα παυσίπονα, οι φαρμακευτικές κρέμες ή τα τζελ, τα οπιούχα, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, τα αντισπασμωδικά και αντιεπιληπτικά ανακουφίζουν κάποιες μορφές χρόνιου πόνου, όπως το Tegretol, Lyrica, Neurontin κ.α
  • Φάρμακα με ενέσεις
Πολλές φορές γίνεται ένεση με φάρμακα απευθείας στην περιοχή του πόνου, όπως ο συνδυασμός ενός τοπικού αναισθητικού και ενός κορτικοστερεοειδούς που μειώνει τη φλεγμονή.
  • Φάρμακα σε αλοιφές και επιθέματα
Επιθέματα με καψαϊκίνη που επικολλούνται στην περιοχή του άλγους.
  • Διέγερση των νεύρων
Υπάρχουν πολλές συσκευές που χρησιμοποιούν ηλεκτρικό παλμό εμποδίζοντας ή καλύπτοντας την αίσθηση του πόνου. Στη διαδερμική ηλεκτρική διέγερση, μια φορητή μονάδα που λειτουργεί με μπαταρίες μεταδίδει έναν ηλεκτρικό παλμό μέσα από ηλεκτρόδια που τοποθετούνται στην περιοχή του πόνου. Αυτές οι συσκευές διέγερσης εμφυτεύονται κάτω από το δέρμα, στο νωτιαίο μυελό και τα περιφερικά νεύρα και τα ηλεκτρόδια τοποθετούνται κοντά στο νωτιαίο μυελό. Μια συσκευή που κρατάει ο ασθενής του επιτρέπει να ελέγχει το βαθμό διέγερσης.
  • Αντλίες φαρμάκων
Υπάρχουν εμφυτεύσιμες αντλίες φαρμάκων που ανακουφίζουν τον πόνο στο νωτιαίο μυελό. Για να ξαναγεμίσει η αντλία, το φάρμακο χορηγείται με ένεση στο δέρμα, σε ένα μικρό σημείο στο κέντρο της αντλίας.
  • Φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία
Ασκήσεις τεντώματος και ενδυνάμωσης που βελτιώνουν την δύναμη και την ευλυγισία.
  • Άσκηση
Η άσκηση κάνει το σώμα να απελευθερώνει ενδορφίνες, χημικά που εμποδίζουν τα μηνύματα του πόνου να φθάσουν στον εγκέφαλο. Η άσκηση επίσης, βοηθά να αυξηθεί η δύναμη και η ευλυγισία, βελτιώνει τον ύπνο και την διάθεση και αυξάνει την ενέργεια. Επιπλέον, προστατεύει την καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία.
Συμπληρωματικές θεραπείες του πόνου
  • Βελονισμός
Αυτή η παραδοσιακή κινέζικη θεραπεία περιλαμβάνει την εισαγωγή λεπτών βελονών σε συγκεκριμένα σημεία του δέρματος, για την αποκατάσταση της καλής ροής ενέργειας στο σώμα. Ανακουφίζει από τον πόνο της οστεοαρθρίτιδας και ειδικά των γονάτων. Προσοχή οι βελόνες πρέπει να είναι αποστειρωμένες.
  • Οραματισμός
Ο καθοδηγούμενος οραματισμός βοηθάει το άτομο να οραματιστεί και να πετύχει ένα καλό αποτέλεσμα για το πόνο του. Ο καθοδηγούμενος οραματισμός μπορεί να αλλάξει την αναπνοή, τον καρδιακό ρυθμό και την πίεση του αίματος. Μειώνει τον μετεγχειρητικό πόνο, τον πόνο από λαπαροσκόπηση και τον πόνο του καρκίνου. Δεν μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά σε διανοητικές ασθένειες.
  • Υπνωτισμός
Στον υπνωτισμό προκαλείται μια κατάσταση βαθιάς χαλάρωσης. Επηρεάζει τον καρδιακό ρυθμό, την πίεση και την θερμοκρασία του σώματος. Είναι πολύ αποτελεσματικός στον χρόνιο πόνο που σχετίζεται με τον καρκίνο, τον πόνο του ευερέθιστου εντέρου, της κεφαλαλγίας τάσεως και ορισμένων άλλων παθήσεων.
  • Μουσικοθεραπεία
Η μουσική επηρεάζει τη σωματική και ψυχολογική μας κατάσταση. Η μουσικοθεραπεία αυξάνει την αντοχή στον πόνο, βελτιώνει την διάθεση, προκαλε'ι χαλάρωση, είναι αποτελεσματική στη μείωση πόνου του καρκίνου, των εγκαυμάτων, της οστεοαρθρίτιδας, της χειρουργικής επέμβασης και άλλων παθήσεων
  • Μαγνητοθεραπεία
Ο θεραπευτής βάζει τα χέρια κοντά στον ασθενή για να χειριστεί το πεδίο ενέργειάς του. Πολλοί αναφέρουν μεγάλη χαλάρωση μετά από κάθε συνεδρία.
Βιβλιογραφία
Mayo Clinic

Αλλεργία στην πενικιλίνη


Οι πενικιλίνες έχουν μεγάλη συχνότητα αλλεργικών αντιδράσεων, ICD-10 Y40.0.
Η πενικιλίνη και άλλα αντιβιοτικά β-λακτάμης συχνά κάνουν αλλεργικές αντιδράσεις.
Οι αλλεργικές αντιδράσεις από πενικιλίνη οφείλονται στην χημική της δομή.
Η κεντρική δομή αποτελείται από έναν δικυκλικό δακτύλιο β-λακτάμης που δρα σαν απτίνη συνδεόμενος ομοιοπολικά με τις μεταφορικές πρωτεΐνες των ιστών.
Το 95% της συνδεδεμένης με ιστούς πενικιλίνης βρίσκεται σε βενζυλπενικιλοϋλική μορφή και καλείται μέγιστος καθοριστής.
Το 5% της συνδεδεμένης με ιστούς πενικιλίνης αποτελείται από τρεις μη αντιδρώντες μεταβολίτες που ονομάζονται ελάσσονες καθοριστές.
Οι άμεσες αλλεργικές αντιδράσεις, τις περισσότερες φορές, σχετίζονται με κάποιον ελάσσονα καθοριστή. Επιπλέον, κάποιες τροποποιημένες πενικιλίνες μπορούν επίσης να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις, στις οποίες ο αντιγονικός καθοριστής είναι η πλάγια αλυσίδα.
Σε περιπτώσεις που η ευαισθησία στην πενικιλίνη είναι άγνωστη, είναι διαθέσιμη η δερματική δοκιμασία πενικιλίνης, που γίνεται από αλλεργιολόγο.
Η ακριβής δερματική δοκιμασία για την πενικιλίνη απαιτεί τη διάθεση των κατάλληλων αντιδραστηρίων: το μόριο της πενικιλίνης, το μέγιστο και τους ελάσσονες καθοριστές και τις κατάλληλα τροποποιημένες πενικιλίνες.
Σε ασθενή με αρνητική δοκιμασία πενικιλίνης δεν θα συμβεί αναφυλαξία από πενικιλίνη σε ποσοστό 100%, δηλαδή η δοκιμασία έχει πλήρη ασφάλεια.
Ένα ποσοστό 75% των ασθενών με αναφερόμενη από το ιστορικό ευαισθησία στην πενικιλίνη έχουν αρνητική δερματική δοκιμασία και δεν διατρέχουν κίνδυνο αναφυλαξίας.
Εκτός αυτού,  4% των ασθενών με άγνωστες ή αρνητικές αντιδράσεις στην πενικιλίνη έχουν θετική δερματική δοκιμασία κι έτσι διατρέχουν κίνδυνο για κάποια εκδήλωση μεσολαβούμενη από IgE.
Μια αρνητική δοκιμασία δεν σημαίνει ότι ο ασθενής δεν θα αναπτύξει μια μη-IgE αντίδραση π.χ. εξάνθημα.
Σημείωση:  Οι κεφαλοσπορίνες και η πενικιλίνη έχουν διασταυρούμενη αντίδραση, εξαιτίας της παρόμοιας δομής τους. Οι μελέτες αναφέρουν μια αύξηση του κινδύνου αντιδράσεων στις κεφαλοσπορίνες 4-8 φορές, σε ασθενείς αλλεργικούς στην πενικιλίνη.
Βιβλιογραφία
http://www.uptodate.com/

Έλεγχος για την πηκτικότητα αίματος


Έλεγχος για την πηκτικότητα αίματος
-Χρόνος ροής
-Χρόνος πήξης
-PT
-aPPT
-Ινωδογόνο
-Πρωτεΐνη C
-Πρωτεΐνη S
-Πλασμινογόνο
-Αντιθρομβίνη ΙΙΙ
-α1 Αντιπλασμίνη
-Αναστολέας ενεργ. πλασμινογόνου PAI
-Φιμπρονεκτίνη
-Αντιπηκτικό λύκου
-Μετάλλαξη προθρομβίνης
-Ομοκυστεϊνη
-Μετάλλαξη ομοκυστεϊνης
-Αντίσταση στην πρωτεϊνη C
-Παράγοντας V (LEIDEN)
-Παράγοντας 8 VIII
-Αντισώματα έναντι καρδιολιπινών IgG, IgM, IgA
-Παράγοντας 9  (IX)
-Παράγοντας 10 (X)
-ΑΝΤΙ Χα
-ΑΝΤΙ ΙΙ
-Παράγοντας Von Willebrand


Η χρυσή ρίζα ή Rhodiola


Η χρυσή ρίζα (Rhodiola, Rhodiola rosea) έχει κατηγοριοποιηθεί ως προσαρμογόνο βότανο, καθώς έχει παρατηρηθεί ότι έχει την ικανότητα να αυξάνει την αντίσταση του οργανισμού σε διάφορα είδη στρες (χημικό, βιολογικό και στρες λόγω σωματικής άσκησης).
Οι έρευνες καταδεικνύουν την εξαιρετική χρησιμότητά της σε περιπτώσεις ατονίας (μείωση της απόδοσης στην εργασία, δυσκολία στον ύπνο, μειωμένη όρεξη, ευερεθιστικότητα, υπέρταση, κεφαλαλγίες και κόπωση), που προκύπτουν από έντονη φυσική ή πνευματική καταπόνηση.
Η προσαρμογόνος δράση της Rhodiola, καθώς και οι προστατευτικές της ιδιότητες για την καρδιά, τους πνεύμονες και το κεντρικό νευρικό σύστημα, οφείλονται κυρίως στην ικανότητά της να επηρεάζει τα επίπεδα και τη δράση των μονοαμινών και των οπιοειδών πεπτιδίων, όπως των β-ενδορφινών.
Αυτό το βότανο περιέχει πολλά χρήσιμα συστατικά που έχουν ευεργετικές ιδιότητες για διάφορα μέρη του σώματος.
Το βότανο περιέχει φαινυλοπροπενοειδή (συμπεριλαμβανομένων των rosavin, rhosavidin, rhodiolosid, salidrosid). Επίσης, περιέχει thyrosol, cinnamic alcohol, αιθέρια έλαια, anthraglycosides, beta-sitosterin, daucosterol, μονοτερπένια, φλαβονοειδή και 16-18% ταννίνες (2,3).
Ως συμπλήρωμα διατροφής θα πρέπει να λαμβάνεται μία με τρεις φορές ημερησίως.


Ευεργετικές ιδιότητες της Rhodiola
-Αύξηση της Πνευματικής και Φυσικής Απόδοσης
Πολυάριθμες κλινικές δοκιμές βασισμένες σε διπλές τυφλές μελέτες ελέγχου με placebo αποδεικνύουν περίτρανα ότι το εκχύλισμα της Rhodiola βελτιώνει τη διάθεση και κατέχει αγχολυτικές ιδιότητες, ενώ δεν έχει ανιχνεύσιμα επίπεδα τοξικότητας.
Η Rhodiola βελτιώνει την πνευματική και φυσική απόδοση, ενώ χρησιμοποιείται ευρέως από αθλητές, διότι αυξάνει την ενέργεια. Μπορεί να βοηθήσει στην οξυγόνωση του εγκεφάλου καθώς και των μυϊκών ιστών, ενισχύοντας καθοριστικά τα επίπεδα ενέργειας. Επίσης, μπορεί να μειώσει τη γενική κόπωση που εμφανίζεται κάτω από περιπτώσεις άγχους.
Η Rhodiola επιδρά θετικά στο νευρικό σύστημα αυξάνοντας τη διάρκεια της αυτοσυγκέντρωσης, τη μνήμη, τη δύναμη και την κινητικότητα του ανθρωπίνου σώματος, βελτιώνοντας την πνευματική ικανότητα και κυρίως ενισχύοντας την απόδοση στην εργασία.
Μελέτες επιβεβαιώνουν την αποτελεσματικότητα της Rhodiola όσον αφορά στις διαδικασίες φυσικής αποκατάστασης, η οποία οφείλεται ενδεχομένως στη γρήγορη κανονικοποίηση του λακτικού και του ουρικού οξέος κατά την ανάρρωση.
-Ανακούφιση από το Στρες
Η ικανότητα της Rhodiola να βοηθά το σώμα να προσαρμοστεί στο στρες οφείλεται ενδεχομένως στην ιδιότητά της να αυξάνει τα επίπεδα της σεροτονίνης, της ντοπαμίνης και άλλων νευροδιαβιβαστών του εγκεφάλου. Η σεροτονίνη και η ντοπαμίνη διασπώνται φυσιολογικά από το ένζυμο κατεχολομεθυλοτρανσφεράση (COMT), ενώ έχει αποδειχθεί ότι τα ενεργά συστατικά του εκχυλίσματος Rhodiola καταστέλλουν τη δραστηριότητα της COMT. Έρευνες καταδεικνύουν ότι η Rhodiola μπορεί να αυξήσει κατά 30% το επίπεδο των νευροδιαβιβαστών και να μειώσει κατά 60% τη δραστηριότητα της COMT.
-Άλλες ιδιότητες
Φαίνεται ότι η Rhodiola βελτιώνει την αναλογία λίπους-μυών και αυξάνει τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης και των ερυθροκυττάρων στο αίμα. Επίσης, η Rhodiola περιέχει αντικαταθλιπτικούς παράγοντες, βοηθά στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και θεωρείται ότι διατηρεί την υγεία της καρδιάς.
ΑΣΦΑΛΕΙΑ
Δεν συνιστάται η χρήση της Rhodiola κατά τη διάρκεια της κύησης και του θηλασμού.
Η χρήση της Rhodiola στη συνιστώμενη δοσολογία δε συνοδεύεται από γνωστές παρενέργειες.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Altern Med Rev, 2001, 6 (3): 293-302 Rhodiola rosea: A possible plant adaptogen.
2. Pharmazie, 1968, 23 (7): 392-395.
3. Pharmazie, 1969, 24 (2): 118-119.
4. Phytomedicine, 2000,7 (5): 365-371).
5. N. Volkov, Moscow Institute of Physical Culture, 1995. Rosavin, Rhodiola from Ameriden meets the standards set by the research.
6. Saratikov AS., Krasnov EA. 1987.
7. Krendal FP et al. (1990) Kharkov, USSR, pp 31-32.
8. Phytomedicine, 2000, 7 (2): 85-89.


Αλλεργία στα μάτια


Τα μάτια είναι τα παράθυρα της ψυχής, επειδή αντανακλούν την κατάσταση του νου μας.
Έτσι νιώθουμε άβολα αν τα μάτια μας είναι κόκκινα, πρησμένα, υγρά, και έχουν φαγούρα.
Τι προκαλεί αλλεργίες στα μάτια
Oι αλλεργίες ματιών συνήθως συνδέονται με άλλες αλλεργικές καταστάσεις, όπως o πυρετός εκ χόρτου (αλλεργική ρινίτιδα), και το ατοπικό έκζεμα (δερματίτιδα).
Οι αιτίες των αλλεργιών των ματιών είναι παρόμοιες με εκείνες του αλλεργικού άσθματος και του πυρετού εκ χόρτου. Τα φάρμακα και τα καλλυντικά μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην πρόκληση αλλεργιών των ματιών. Αντιδράσεις από ερεθιστικές ουσίες  και από άλλες παθήσεις των ματιών (για παράδειγμα, λοιμώξεις των οφθαλμών) συχνά συγχέονται με την αλλεργία στο μάτι. Παράγοντες περιβαλλοντολογικοί, λοιμώδεις ή ανθρωπογενείς, μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα που συνάδουν με τις αλλεργίες ματιών.
Γιατί είναι τα μάτια  είναι εύκολος στόχος για τις αλλεργίες;
Όταν είναι ανοιχτά τα μάτια, ο επιπεφυκότας  είναι  άμεσα εκτεθειμένος στο περιβάλλον. Περίπου 54 εκατομμύρια άνθρωποι, έχουν αλλεργίες. Σχεδόν οι μισοί από αυτούς τους ανθρώπους έχουν αλλεργικές παθήσεις των ματιών.
Οι άνθρωποι που είναι πιο επιρρεπείς σε αλλεργία των ματιών είναι εκείνοι με ιστορικό αλλεργικής ρινίτιδας και ατοπικής δερματίτιδας και εκείνοι με ισχυρό οικογενειακό και/ή ατομικό ιστορικό αλλεργίας. Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται πριν από την ηλικία των 30 ετών.
Τα αλλεργιογόνα που προκαλούν την αλλεργία διεγείρουν την παραγωγή IgE αντισωμάτων τα οποία προκαλούν τα μαστοκύτταρα να καλύψουν τον επιπεφυκότα. Μετά την επανέκθεση στο αλλεργιογόνο, απελευθερώνονται ισταμίνη και άλλοι μεσολαβητές. Το αποτέλεσμα είναι φαγούρα, κάψιμο, ερυθρότητα και φλεγμονή των ματιών, που οδηγεί σε οίδημα. Τα βλέφαρα μπορεί να διογκωθούν, και να κλείσουν τελείως, Μερικές φορές, ο επιπεφυκότας διογκώνεται και εμφανίζει θηλές. Αυτά μπορεί να προκαλέσουν  ευαισθησία στο φως. Τυπικά, και τα δύο μάτια επηρεάζονται από μια αλλεργική αντίδραση. Περιστασιακά, μόνο το ένα μάτι μπορεί να προσβληθεί, ειδικά όταν μόνο το ένα μάτι τρίβεται με ένα αλλεργιογόνο, και αυτό προκαλεί τα σιτευτικά κύτταρα να απελευθερώσουν περισσότερο ισταμίνη.
Είδη αλλεργικής επιπεφυκίτιδας
•           Εαρινή επιπεφυκίτιδα
Η εαρινή επιπεφυκίτιδα οφείλεται σε αλλεργία από άμεση αντίδραση υπερευαισθησίας. Πρωτοεμφανίζεται σε παιδιά ή εφήβους και διαρκεί 4-10 χρόνια περίπου. Συνήθως υπάρχει ιστορικό αλλεργίας,
Προσβάλλονται και τα δυο μάτια. Τα συμπτώματα είναι, κυρίως, κνησμός, φωτοφοβία, δακρύρροια και εκκρίσεις ινώδεις και βλεννώδεις και είναι εντονότερα τους ζεστούς μήνες του χρόνου.
Ο επιπεφυκότας αποκτά γαλακτώδη απόχρωση και εμφανίζονται άφθονες θηλές στον ταρσό, κυρίως του άνω βλεφάρου (βλεφαρική μορφή) που μοιάζει με λιθόστρωτο. Μερικές φορές οι θηλές είναι πολύ μεγάλες (γιγάντιες). Σπανιότερα οι θηλές εντοπίζονται στο σκληροκερατοειδικό όριο (βολβική μορφή) και στη σύστοιχη μοίρα του κερατοειδή σχηματίζεται ψευδογεροντότοξο.
Μερικές φορές στο πάνω μέρος του κερατοειδή δημιουργούνται έλκη, μετά τη θεραπεία των οποίων παραμένουν μερικές θολερότητες. Σπανιότερα σχηματίζεται μικρός πάννος.
Θεραπευτικά συνιστάται ανάλογα με την περίπτωση η χορήγηση διαφόρων κολλυρίων (κορτιζονούχα, αντιισταμινικά, αγγειοσυσπαστικά, Sodium Cromoglycate, ψυχρά επιθέματα, αλλαγή περιβάλλοντος ή απευευαισθητοποίηση, χειρουργική εκτομή ή κρυοπηξία των γιγαντιαίων θηλών. κ.ά.).
•           Επιπεφυκίτιδα από χόρτο
Η επιπεφυκίτιδα από χόρτο συνυπάρχει, συνήθως, με αλλεργική ρινίτιδα και οφείλεται σε αλλεργία (στη γύρη, το χόρτο κ.ά)
Εκδηλώνεται με ελαφρά υπεραιμία του επιπεφυκότα και λίγες εκκρίσεις. Σπανιότερα παρατηρείται εκχύμωση. Η συχνότητα των επεισοδίων και η ένταση της προσβολής μειώνονται με την πάροδο του χρόνου.
Θεραπευτικά συνιστάται η απομάκρυνση από τα αλλεργιογόνα. Συμπτωματική θεραπεία γίνεται με αγγειοσυσπαστικά κολλύρια, συστηματική χορήγηση αντισταμινικών και κρύα επιθέματα.
•           Φαρμακευτική επιπεφυκίτιδα
Η επιπεφυκίτιδα που προκαλείται από τοπική χρήση φαρμάκων κολλυρίων ή οφθαλμικών αλοιφών είναι αλλεργικής ή τοξικής αιτιολογίας.
Η τοξική επίδραση του φαρμάκου εμφανίζεται αμέσως (π.χ κολλύριο νιτρικού αργύρου ή μετά από μακροχρόνια χρήση π.χ. μυωτικά, IDU, νεομυκίνη). Χαρακτηρίζεται από υπεραιμία και δακρύρροια.
Όταν η επιπεφυκίτιδα προκαλείται από μακροχρόνια τοξική επίδραση σχηματίζονται θυλάκια.
Όταν οφείλεται σε αλλεργική αντίδραση π.χ κολλύριο νεομυκίνης χαρακτηρίζεται από ωχρότητα του επιπεφυκότα, εκχύμωση, υπεραιμία, λίγες εκκρίσεις και εμφάνιση θηλών. Συνυπάρχει κνησμός και αίσθημα ξένου σώματος.
Θεραπευτικά συνιστάται η απομάκρυνση του αλλεργιογόνου και η ενστάλλαξη αποσυμφορητικών και αντιισταμινικών κολλυρίων. Σπανιότερα χορηγείται κορτιζόνη.
Βιβλιογραφία
Επίτομη Οφθαλμολογία, Γεωργίου Θεοδοσιάδη, Εκδ. Λίτσας. 

Αλλάζει η θεραπεία στον καρκίνο του μαστού


Γενετική χαρτογράφηση εκατοντάδων όγκων καρκίνου του μαστού επιβεβαίωσε ότι υπάρχουν τέσσερις κύριοι υπότυποι και ανακάλυψαν ότι ο ένας υπότυπος  μοιάζει πολύ με τον καρκίνο των ωοθηκών, προτείνοντας παρόμοια θεραπεία και στους δύο τύπους καρκίνου δηλαδή του μαστού και των ωοθηκών.
Η μελέτη, στην οποία τα γονιδιώματα 825 όγκων του μαστού εξετάσθηκαν με αλληλουχία ήταν η πιο ολοκληρωμένη για τον καρκίνο του μαστού. Είναι μέρος ενός ερευνητικού προγράμματος των ΗΠΑ για την  γενετική 20 τύπων καρκίνου.
Η ομάδα, που ονομάζεται ''Τhe Cancer Genome Atlas project'' κυκλοφόρησε, πριν, μια παρόμοια έκθεση σχετικά με τις νέες μεταλλάξεις του DNA που επηρεάζουν ένα είδος κακοήθειας των πνευμόνων.
Τα ευρήματα του καρκίνου του μαστού δημοσιεύτηκαν στις 23 Σεπτεμβρίου 2012 στο περιοδικό Nature. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν την ιατρική άποψη, ότι οι καρκίνοι θα πρέπει να χαρακτηρίζονται βάση  της γενετική τους καταγωγής και όχι βάση της εντόπισής τους στο σώμα.
Η σχέση μεταξύ του  καρκίνου του μαστού και των ωοθηκών δίνει στους επιστήμονες επιπρόσθετη δύναμη να συγκρίνουν τα αποτελέσματα ίδιων θεραπειών και στους  δύο όγκους.
"Υπάρχουν ορισμένες μεταλλάξεις που μπορείτε να οδηγήσουν σε καρκίνους σε διάφορα όργανα," δήλωσε ο Eric Topol, καθηγητής στο Scripps Research Institute στη La Jolla, της Καλιφόρνιας, ο οποίος, ο ίδιος  δεν συμμετείχε στην έρευνα. «Αυτό είναι ένα πραγματικό σημείο μετάβασης και πρέπει να κινηθούμε προς την κατεύθυνση της γονιδιακής αλληλουχίας για να δοθεί  στους ασθενείς καλύτερη θεραπεία του καρκίνου.
Η εξατομικευμένη προσέγγιση φάρμακου έχει τροφοδοτήσει μια κίνηση ανάμεσα σε φαρμακευτικές εταιρείες για τον εντοπισμό θεραπειών  που στοχεύουν σε γενετικές μεταλλάξεις, όπως η Roche, η Zelboraf και η Pfizer.
Στόχοι των φαρμάκων
''Για χρόνια, οι γιατροί έχουν ταξινομήσει τον  καρκίνο του μαστού, σύμφωνα με την επιθετικότητά του, με την μεταστατική του ικανότητα. με την κυτταρική διαφοροποίηση, με την εμφάνισή του, με το αποτέλεσμα της ιστολογικής εξέτασης κ.α.'', δήλωσε ο Paul Billings, ένας γενετιστής που είναι ιατρικός διευθυντής στο Life Technologies Corp (LIFE), μια εταιρεία κατασκευής αλληλουχίας DNA στην Καλιφόρνια.
"Αυτά είναι ξεπερασμένα», δήλωσε ο Billings. "Τα νέα είναι ένα διαγνωστικό σύστημα που θα βασίζεται σε στόχευση των  μεταλλάξεων  του DNA που υπάρχουν στον καρκίνο του μαστού».
Στη μελέτη του καρκίνου του μαστού, μια ανάλυση με υπολογιστή υποδεικνύει την μορφή που είναι γνωστή ως “basal-like”, που ονομάστηκε έτσι λόγω της ομοιότητας των κυττάρων με τα βασικά κύτταρα του δέρματος, ότι μπορεί να θεραπευθεί με φάρμακα που είτε διακόπτουν  την παροχή αίματος στον όγκο, είτε εμποδίζουν την ανάπτυξη αιμοφόρων αγγείων σύμφωνα με μια δήλωση από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου.
Η έρευνα που  κυκλοφόρησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2012 υποστηρίζει την ταξινόμηση του καρκίνου του μαστού σε τέσσερις ομάδες ανάλογα με τους  γενετικούς δείκτες: HER2-θετικοί όγκοι, Luminal Α, Luminal Β και Luminal basal (βασικός ή τριπλά αρνητικός). Luminal σημαίνει κύτταρα του αυλού που μπορεί να επενδύουν τους πόρους του αδένα (ductal) ή να διαμορφώνουν τα τελικά αδένια (alveolar).
Και για να καταλάβουμε τους 4 υπότυπους του καρκίνου του μαστού με βάση τα μοριακά τους χαρακτηριστικά:
Luminal Α: όγκος που εκφράζει ορμονικούς υποδοχείς, ανταποκρίνεται στην ορμονοθεραπεία και συνήθως είναι καλής διαφοροποίησης, δεν εκφράζει τον ki-67 ούτε έχει μεταλλάξεις στο p53.
Luminal B: Όγκος που εκφράζει ορμονικούς υποδοχείς, αλλά η ανταπόκρισή του στην ορμονοθεραπεία είναι αμφίβολη. Σε αρκετές περιπτώσεις η έκφραση των ορμονικών υποδοχέων είναι χαμηλή και η βιολογική του συμπεριφορά, όπως και η πρόγνωσή του πλησιάζει τους τριπλά αρνητικούς όγκους.
HER2-θετικοί όγκοι: Με υψηλό δυναμικό πολλαπλασσιασμού και χαμηλή διαφοροποίηση. Ωστόσο η θεραπεία με trastuzumab έχει αλλάξει σημαντικά προς το καλύτερο την φυσική εξέλιξη αυτού του τύπου
Luminal basal: Είναι τύπος χωρίς έκφραση ορμονικών υποδοχέων, χωρίς έκφραση HER2, με συχνές μεταλλάξεις του p53, χαμηλής διαφοροποίησης και με πολύ κακή πρόγνωση. Ένα 60% εκφράζει ΕGFR και υψηλού μοριακού βάρους κυτταροκερατίνες και ίσως, αποτελεί τον ουσιαστικό πυρήνα της ομάδας των βασικού τύπου καρκίνων του μαστού.
72 Θεραπείες
Περισσότερες από 72 θεραπείες  με βάση τον γονιδιακό έλεγχο  είναι διαθέσιμες ήδη, σύμφωνα με τον Συνασπισμό Εξατομικευμένης Ιατρικής (Personalized Medicine Coalition, μια ομάδα που εδρεύει στην Ουάσιγκτον.
Ανάμεσα σε αυτά τα φάρμακα είναι το Zelboraf της Roche και το Xalkori από την Pfizer που εγκρίθηκε για τη θεραπεία μιας σπάνιας μορφής καρκίνου του πνεύμονα.
"Με αυτή τη μελέτη, είμαστε ένα γιγάντιο βήμα πιο κοντά στην κατανόηση της γενετικής προέλευση των τεσσάρων μεγάλων υποτύπων του καρκίνου του μαστού'', είπε ο Matthew Ellis, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και καθηγητής ογκολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον της Ιατρικής Σχολής του Σαιντ Λούις. "Τώρα, μπορούμε να ερευνήσουμε ποια φάρμακα λειτουργούν καλύτερα για τους ασθενείς με βάση τα γενετικά χαρακτηριστικά των όγκων τους''.
Θεραπείες υπάρχουν, ήδη, για κάποιες από τις γενετικές αυτές μεταλλάξεις. Το Herceptin της Roche απευθύνεται σε ασθενείς των οποίων οι όγκοι έχουν το HER2 θετικό. Υπολογίζεται ότι 226.870 γυναίκες θα διαγνωστούν με καρκίνο του μαστού αυτό το έτος, και 39.510 γυναίκες θα πεθάνουν από την ασθένεια, σύμφωνα με το National Cancer Institute.
Η μελέτη για τον καρκίνο του μαστού, που χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου και το National  Human Genome Research Institute, είναι η πέμπτη έκθεση που δημοσιεύθηκε από το project του Cancer Genome Atlas.
Βιβλιογραφία
The Cancer Genome Atlas Network. Comprehensive molecular portraits of human breast tumors. Nature. Online Sept. 23, 2012. DOI: 10.1038/nature11

Όποιος έχει κατάθλιψη πίνει ή όποιος πίνει πέφτει σε κατάθλιψη;


Αλκοολισμός και κατάθλιψη
Τελικά, όποιος έχει κατάθλιψη πίνει ή όποιος πίνει πέφτει σε κατάθλιψη;
Οι έρευνες λένε ότι το 98% των αλκοολικών θα περάσουν, κάποια στιγμή, κρίση κατάθλιψης.
Ως τώρα βέβαια, πιστεύαμε ότι οι αλκοολικοί πίνουν όταν έχουν πέσει σε κατάθλιψη.
Σήμερα έχει αποδειχθεί το αντίθετο, δηλαδή ότι ο αλκοολισμός είναι εκείνος που οδηγεί σε κατάθλιψη.
Και είναι φυσικό αυτό...
Οι λόγοι που το αλκοόλ οδηγεί στην κατάθλιψη είναι:
-Βιολογικοί, γιατί οι νευροδιαβιβαστές υφίστανται διαταραχές από την εξάρτηση
-Κοινωνικοί, λόγω του αισθήματος ντροπής και της κοινωνικής απόρριψης
-Ψυχολογικοί, λόγω μείωσης της αυτοεκτίμησης.
Βιβλιογραφία
-J.ADES, M. LEJOYEUX, Alcoolisme et psychiatrie, 1997.
-R. VRASTI, Interpersonal dependency, self-esteem and depression in primary alcoholism, 1988.

Πρέπει να πίνετε αλκοόλ όταν είστε σε δίαιτα;


Απαγορεύεται το αλκοόλ όταν κάνετε δίαιτα.
Θέλετε πραγματικά να χάσετε το περιττό βάρος; Τότε κόψτε μαχαίρι το αλκοόλ.
Η περιεκτικότητα του αλκοόλ σε θερμίδες είναι μεγάλη, αφού έρχεται δεύτερο μετά το λίπος (αλκοόλ: 7 θερμίδες/100γρ, λίπος: 9 θερμίδες/100γρ).
Παρακάτω παρατίθενται τα αλκοολούχα ποτά που πίνετε καθημερινά. Μπορείτε να υπολογίσετε τις θερμίδες που έχετε πάρει, καθώς και πόση άσκηση απαιτείται για να κάψετε τις θερμίδες που πήρατε
Βιβλιογραφία
wcrf